211 
Paph,ionace>® sunt Capparideae pentamerai et s\ mrnetricffi, carpel- 
lis ad unicum reductis. (Tab. XVIII. fig. 8.) 
Papilionacearum et Capparidearuni summam congruentiam jam supra 
indicare conatus sum. Folia vere composita et stipul®, quae in Cappari- 
deis rariores, in Papilionaceis normaliter evolvuntur. Flores, qui in non- 
nullis Capparideis ad symmetricam evolutionem proni adparent (Polanisia, 
Capparis sp.), in Papilionaceis omnino symmetrici explicantur. .41) hac 
ulterius perducta symmetrica evolutione pistillum unicarpellare Legumino- 
sarum pendere, forsan assumere licet. Insertionem partium hypogynam in 
Capparideis, perigynam in Leguminosis quod attinet, differentiam hanc for- 
mis intermediis omnino sublatam putarem. Finge discum Polanisi® calyci 
adnatum et haberes petala perigyna, qualia revera in Maerua occurrere vi- 
dentur. — Gemmulae caeterum, fructus et semina utriusque ordinis simil- 
lima sunt. 
Mokingacea; sunt Capparideis collaterales aut |)aulo superiores, 
floribus pentumeris subsymmetricis et staminibus i)erigynis 
ad Leguminosas tianseunles. 
■Moringa a Linnaeo et Ant. L. de .lussieu, nullo expresso dubio, ad 
Leguminosas relata fuit; in earum vicinia familiam retinent Endlicher et 
! Brongniart. Eandem (juocpie de aflinitate sententiam amplecti videtur De- 
; caisne. Alii, qui characteribus nimium dare mihi apparent, longe a Legu- 
; minosis remotam credunt. Bartiiug inter ordines incerta' sedis enumerat, 
’ a Leguminosis distinctissimam jiraidicans. Lindiey Violaceis propinquam 
» considerat. Adr. de .lussieu intei' Samydaceas et Malesherbiaceas disposuit. 
Moringaceas et Capparideas proxime affines esse, nullis omnino du- 
|i biis vacare puto. Organa vegetationis fere eadem ; llorescentia, germen sti- 
I pitatum, placenta' parietales, gemmulae numerosa' ejiitroiie incurvae, fructus 
et semina hoc mihi demonstrant. De Capparideis loquens nec insertionem 
I perigynam partium ab his alienam exponere conatus sum. Ex altera parte 
I ad Leguminosas evidenter arctissime accedunt Moringa), symmetrica ten- 
dentia floris, staminum positione, jiistillo stipitalo incurvo, gemmulis semi- 
. nibusque omnino congruis. Si igitur opus esset forma, affinitatem Cap- 
1 paridearum et Leguminosariim demonstrante, hanc in Moringa ante ocu- 
I, los positam putarem. 
I Contra affinitatem cum Leguminosis objecit Lindley cpiod petala et 
[ sepala ejusdem textura; sint, quod anthera’ uiiiloculares, quod pistillum ali- 
:l ter formatum. Differentiam ordinis ejusmodi characteribus forsan fingere 
'I liceat; contra affinitatem vero plantarum nihil omnino, me judice, probant. 
In Tamarindo praeterea sepala et petala fere ejusdem textura; sunt; et an- 
I thera; certe non magis uiiiloculares in Moringa, quam in Leguminosis. 
! Quibusnam vero Leguminosis Moriiigaceae potissimum adproximentiir, 
I si quairis, Caesalpinieas nominarem. Caesalpinieae enim gerunt petalum im- 
par intimum, quod idem ex analysi Decaisnei in Moringa obtinere conjici- 
' 14 * 
I 
I 
I 
I 
