213 
opposita; progrediente vero evolutione septi transversalis basis gemmulae 
superioris versus alterum parietem magis magisque adproximatur, ita ut in 
adulto pistillo gemmulam ab hoc emersam crederes. An vero eodem modo 
explicanda sit positio gemmularum Cakiles, dubito. 
Ob summam similitudinem, quam in topographia floris viderunt, Pa- 
paveraceas et Cruciferas fere semper proximas ponunt Systematici. Lindley, 
inter recentiores solus, diversitate seminum insistens, Papaveraceas ad vi- 
ciniam Ranunculacearum retulit, Cruciferas vero Cistineis adproximavit. Me 
quoque judice, subsimili potius partium dispositione analogae, quam ad eun- 
dem typum creatae et affinitate conjunctae Cruciferae et Papaveraceae cen- 
seantur. Nec enim ipsa partium floris dispositio vere congrua, nec gem- 
mulae eodem modo evolutae, nec seminum structura eadem. In Papavera- 
ceis, Fumariaceis et Nandineis sunt verticilli dimeri, numero indefiniti, et 
omnes ita decussati ut alterni alternis (petala sepalis) superponantur. In 
Cruciferis verticilli potius tetrameri, numero definiti, et petala^cum sepalis 
regulariter alternant. In eo igitur tantum revera conveniunt, quod utraque 
ad typum 2-4-merum condita sunt; bac nota vero consentiunt Halorageae, 
Onagrarieae, Francoaceae, quae a nemine eam ob causam affines habentur. 
In Papaveraceis raphe exteriore latere gemmulae pendentis descendit, et mi- 
cropyle sub sinu funiculi recipiatur; in Cruciferis, contra, regio raphes pla- 
centam spectat in gemmula pendula, et micropyle supera atque extrorsa 
manet. Quantum semina differant, satis constat. 
Capparideas et Cruciferas quoque proxime affines esse, omnes, ut pu- 
tarem, agnoscunt. In specie hexandra Cleomes topographia floris est ea- 
dem ac in Cruciferis notissima. Formatio pistilli, positio gemmularum, at- 
que seminum structura eadem. Herba acris, sinapismis usitata, habitus et 
florescentia idem suadent. Utrum Capparideas formam superiorem, ob sti- 
pulas et folia subcomposita, an collateralem Cruciferarum considerarem, 
dubitavi. Sepala Capparidearum nunc gamophylla; Torus carnosns ple- 
rumque magis evolutus in Capparideis, nunc nudus circumcirca effusus, 
nunc unilateralis, modo Resedae. 
Kesedace^e sunt Cruciferis proximae, floribus sub 5-6-meris et 
tendentia symmetricis diversae. (Tab. XVlll. fig. o.) 
Reseda a Linnaeo Datisc®, ab Adansonio vero et A. L. de Jussieu 
Capparideis proxima considerata fuit. In harum vicinia Resedaceae a re- 
centioribus omnibus quoque retinentur. 
Me judice potius Cruciferis quam Capparideis adproximantur. Habi- 
tus nempe his propior; herba subacris, folia dissecta, sa?pe lyrata, flore- 
scentia initio fasciculata, demum racemosa. Petala Resedae quoad formam 
ita insolita, a petalis Schizopetali, Dryopetali etc., et mediante Reseda alba, 
vix differunt. Discus Resedae nunc lateralis, nunc fere cupulatim germen 
stipitatum ambiens, toro in glandulas producto Cruciferarum analogus. 
Omnibus praeterea proxime affinibus, non admodum refert utrum his au 
illis proxime ponerentur. 
