222 
dem modo dilatati, cum foliolo terminali articulati. Petala valvata, ut saepe 
in Burseraceis adsunt. In structura Horis caeteriim nihil video, quod non 
Aurantiaceis quadraret; numerum enim staminum hoc loco parum referre 
putarem. Gemmul® in Aurantiaceis nunc quoque geminae; in Metrodorea 
easdem vidi collaterales, typice epitropas, raphe autem adproximata, suh- 
divergeutes. Cotyledones biauriculatas et in Pilocarpeis et in Aurantiaceis 
animadverterunt. Carpella Metrodoreae petalis anteposita, ut in plurimis 
ordinibus Rutacearum vidi. 
In nonnullis 1’ilocarpeis semina albuminosa observarunt; mihi vero 
Pteleaceas et Pilocarpeas vix nisi praesentia aut defectu albuminis diversas 
consideranti dubium videtur an genera albumine instructa, quae Pilocarpeis 
retulerunt, vere iisdem pertineant, praecipue quum testam crustaceam, quam 
Pteleaceis characteristicam putant, Ilortiae adjectam videam. 
AiRAiNTiACEAi suiit Cuspaiieis, Diosmeis, Meliaceis, Rutaceis etc. 
analogcB et collaterales, Pilocarpeis, ui fallor, affinitate pro- 
ximae, earum(]ue formam perfectius corollatam et stamini- 
geram, fructu nobili insignem, constituentes. (T. XIX. f. 15.) 
Linnaeus Citrum, una cum Garcinia, Bicornibus retulit. Pistaciis me- 
lius Adanson. Jussieu Aurantiis proprium creavit ordinem, in quo genera 
qucTdam aliena, at in sectionibus diversis, admisit, affinitatem vero cum 
Meliaceis, a plurimis hodiernis agnotam, jam indigitans, in notula immo af- 
finitatem cum Vepri et Amyride quodammodo praesagiens. In Prodromo 
Candolleano Aurautiace® inter Olacineas et llypericineas enumerantur. A 
Bartlingio in classe Terebintinearum admiss®, Zygophylleis et Amyrideis 
proxim® collocantur. Endlicher Aurantiaceas in classe propria una cum 
Olacineis et llumiriaceis, Meliaceis et Cedreleis, recepit. Classem quoque 
Ilesperidearum agnovit Brongniart, in hanc vero prrnter Meliaceas etCedreteas, 
Ximenieas, Nitrariaceas et Erythroxyleas insuper introduxit. In Enumera- 
tione familiarum Adriani de Jussieu Meliaceffi, Cedrele®, .Aurantiace® et Bur- 
serace® proxim® habentur, ab ordinibus vero Rutinearum longius sejun- 
ct®. Apud Bindley Aurantiace® classem ducunt Rutalium, Amyrideis et 
Meliaceis proxime insequentibus. 
Inter affinitates, quas ita .Aurantiaceis tribuerunt, nonnull® jiarum 
perspicu® mihi videntur. Olacine® et Humiriace® in structura floris quan- 
dam oflerunt analogiam, quam tamen ob multas alias rationes haud affini- 
tatis indicium crederem. Erythroxyle® et Nitrariace®, pr®ter alias diffe- 
rentias gerunt gemmulas apotropas, dum easdem in Aurantiaceis epitropas 
esse, cognitum est. Meliace® lu vicina serie Aurantiaceis aualog® mihi 
sunt; stamina nonnullarum, nec vero omnium, ut in illis mediante forsan 
disco in tubum coalita, metamorphosin gemm® florifer® quoad stamina 
admodum perfectam mihi indicant, potius quam characterem specialem or- 
dinis. Hinc quoque mihi dubium an revera affinitate cohmreant genera 
omnia Meliacearum. Sandoricum ad Aurantiaceas transitum evidentem parat_ 
De affinitate cum Pilocarpeis jam supra meam attuli opinionem : re- 
