223 
vera Aurantiaceae vix nisi perfectiori floris evolutione ab his distinctae mihi 
videntur. Endocarpium in Aurantiaceis, ut in Diosmeis Auctorum, ab exo- 
carpio distinctum; quod elastice solvitur in iis, quorum fructus aridi, parum 
me judice refert. Eadem fere in fructu Cedrelacearum differentia ; in Swi- 
etenia enim et generibus proximis endocarpium ab exocarpio omnino sol- 
vitur; quis autem eam ob rem genera invicem alio respectu proxima di- 
stingueret. 
Ailanthe.€ sunt Xanthoxyleis et Burseraceis florum imperfecta 
evolutione analogae, Simarubeis affinitate proximae hodie 
habitae^ earumcjue formam inferioremj ut videtur, consti- 
tuentes. 
Plantae, quas Ailanthearum nomine in sectionem propriam Simarube- 
arum collegit Planchon, Xanthoxyleis et Burseraceis analogae, formam om- 
nino intermediam inter utrasque constituere videntur. Ipse nullam plan- 
tam hujus sectionis vivam examinavi, nec de norma evolutionis gemmulai 
a Payero, qui ceeterum evolutionem floris nitidissime dedit, aliquid me- 
moratum audio. Secundum fructum, quem examinavi, gemmulas epitropas 
crediderim et ita cum Simarubeis congruentes. Carpella Ailanthi petalis 
anteposita pinxit Payer; ita quoque disposita carpella Quassiae vidi. Non- 
nullas semine albuminoso instructas Ailantheis referunt. 
SiMARUBEAi sunt Auranliaccis et Meliaceis analogtE et collaterales, 
Ailantheis affinitate proximae, florurmiue evolutione perfec- 
tiori iis superiores. 
De affinitatibus Simarubearum non omnino forsan dubia soluta exi- 
stimentur. Olim cum Ochnaceis praecipue comparatae, adhucdum a pluri- 
mis iis affines habentur; gemmulas autem Ochnacearum apotropas videre 
credidi, dum in Simarubeis omnibusque, me judice, aftinibus gemmulae epi- 
tropae sunt. Ochnaceas itaque analogas, nec affines, considero. Intra Si- 
marubeas praeterea hodie plurima genera assumsit Planchon, quae eandem 
ob rationem nec vere iisdem pertinentia judicarem, Spathelieas et Harriso- 
nieas puto, si quidem ex iis paucis, quae ipse de his plantis comperi, ali- 
quid hac in re statuere liceat. Et enim Harrisoniae et Spatheliac gemmulae 
apotropiE adparent. Castelam habitu et praesentia albuminis diversam, vix 
Simarubearum formam legitimam putarem. 
Inquirendum caeteriim mihi videtur an inter Simarubeas et Ailantheas 
limites ducti retineantur. Squamas staminum vix nisi disci modificationem 
peculiarem crederem — tubo Meliacearum, Aurantiorum efc. analogum : an 
ejusmodi valoris ut hoc charactere ordines crearentur? 
, Carpella Quassiae petalis anteposita vidi, ut hoc plerumque in plan- 
tis vicinis obtineat. In icone Simabae ferruginem, ab Aug. St. Hilaire data, 
carpella sepalis anteposita viderentur. An utrumque obveniret, ut in con- 
fini Xanthoxylearum serie revera aliquando statuant? 
