229 
longius adhuc recedentes. Stipulae, quas memorant, saltem in Pegano Har- 
mala non nisi folii pinuatiGdi laciniae inQmae mihi sunt. 
Diplola;.nea; sunt Dodonaeaceis evolutione florum analogae aut 
paulo pcrfectioreSj Diosmeis affinitate proximae et harum 
formam inferiorem constituentes. 
Omnium consensu Diplolaena inter Diosmeas Novae Hollandiae hodie 
recipiatur. Nec is sum qui consanguinitatem denegarem. A propriis Di- 
osmeis tantum distinguere volui, ut analogias cum aliis ordinibus, quos 
vix majori jure a suis formis superioribus separarunt, eo facilius indicarem. 
Diplolaena et Correa glandulis immersis — in plerisque Diosmeis adeo con- 
spicuis — carent; eorum loco villis obteguntur. Eodem modo in aliis 
ordinibus pili et lepides glandularum vicibus perfunguntur. 
Boho.niEjE sunt Diplolaeneae corollatae, Aurantiaceis, Diosmeis, 
Kutaceis etc. evolutione florum collaterales proximeque 
analogae. 
DiosME^sunt Boronieae seminibus exalbuminosis. (T. XIX. f. .5-6.) 
Diosmeae a Boronieis differunt fere ut Pilocarpeae a Pteleaceis. Om- 
nium consensu illae invicem proximae; an revera hae magis invicem fo- 
rent diversae? 
CoRKEACEAi sunt Boroiiieae perfectiores, omnino gamopetalae. 
Nullomodo Correaceas a Diosmeis reliquis separandas urgeo. Dios- 
mearum vero evidentissimo exemplo — una cum nonnullis aliis ab omni- 
bus agnotis — demonstratum vellem plantas gamopetalas esse polypetalarum 
formas oh metamorphosin corollae perfectius perductam superiores, ideo- 
que a suis formis inferioribus nullomodo removendas. 
Connauacea: sunt Burseraceis et Pilocarpeis fere collaterales, 
formam superiorem .luglandearum una cum illis constitu- 
entes. 
De afGnitate Connaracearum cum CiPteris plantis, quas Terebinthacea- 
rum aut Uutacearum nomine conjunxerunt, vix ulla inter Systematicos dis- 
sentiens vox huc usque audita fuit. Oh fructus leguminiformes transitum 
ad l.eguminosas una cum aliis Terebinthaceis parare existimantur. 
Si ex fructibus, quos examinavi, judicium de situ et evolutione gem- 
mularum ferre liceret, gemmulae typice epitropae viderentur; sunt nempe 
semina ventrali latere carpellornm adnata, arillo ad regionem chalazae ex- 
teriore latere seminis pnecipue evoluto quasi immersa, regione micropyles 
supera aut introrsa, prout a forma atropa in amphitropam minus magisve 
abierunt gemmulae. Interiore latere seminis, quod placentam spectat, pseu- 
doraphe extenditur, quam revera a labiis decurrentibus micropyles forma- 
