234 
habemus — vix ulla floris clifFerentia; stamiua enim pauciora et plura, car- 
pella quoque numero varia in diversis utriusque formis deprehendimus; 
ubi carpella et stamina verticillis exterioribus isomera, eodem modo in utra- 
que serie disponuntur. Gemmulae pari modo versae; fructus et semina nec 
magnopere discrepantia. — Diversas attamen series, licet parallelas et vi- 
cinas, me judice, constituant. Ut Juglandeae Botryodendreis, Xanthoxyleae 
Araliaceis, ita certo respectu Rutaceae ipsae Umbelliferis repraesentantur. 
-MoiuNACEiE sunt Dipsaceis, Valerianeis etc. analogae^ Umbelliferis 
ut videtur affinitate proxitme et harum formam superiorem, 
perfectius corollatam et symmetricarn, constituentes. 
Ex quo primum cognita fuit Morina, Dipsaceis et Valerianeis consan- 
guinea existimata fuit. Liunasus juxta Valerianam, .lussieu Dipsaco proxi- 
mam disposuit, et eodem dein loco Systematici omnes sequentes retinu- 
erunt. Et Linnaeum, et Jussieuum in ordinibus istis varia beterogenea as- 
sumsisse, nemo non hodie confitetur; nonne eodem jure Morina a caeteris 
Dipsaceis removenda foret? 
Si recte observaverim, gemmularum positio et evolutionis norma in 
Morina aliisque Dipsaceis prorsus diversa est; gemmulas in illa epitropas, 
in his apotropas vidi; hinc diversarum serierum formas analogas judicavi. 
Morinam, multifario respectu Umbelliferas, quales Eryngium, referentem, his 
formam superiorem, corolla ulterius evoluta et symmetrica insignem, qua- 
lem ex. gr. Caprifolia offerant Corneis, constituentem finxi. 
Revera multa sunt Morinae, quae Umbelliferani prodere censeantur. 
Habitus et tendentia ad verticillatam partium dispositionem in Morina et 
Eryngio eadem; Rami autem umbellae in Morina non prolongantur et in- 
florescentia diversa evadit. Quae in calyce, corolla et staminibus differen- 
tiae adsunt, a metamorphosi ulterius perducta et dispositione symmetrica 
Morinae explicandae sunt; sunt eaedem fere quae inter Cornum et Caprifo- 
lium obtinent; eandem ob rationem pistillum ad unicum carpellum redu- 
ctum censeo. Germina infera sunt modo mericarpii Umbelliferarum quin- 
quangula, hinc (latere commissurae) fere plana, illinc convexa, fasciculis 
vasorum (jugis) totidem ad angulos, duobus nempe commissuralibus, 3- 
bus dorsalibus, percursa. Latere commissurali gemmula pendula affixa est, 
raphe latere placentae decurrente, micropyle supera extrorsa. In structura 
fructus seminisque nullam differentiam mihi cognitam habeo. 
Operae pretium forsan sit inquirere quaenam perfectiores, Umbelliferae 
an Araliaceae, illae herbaceae et bicarpellares, hae statura nobiliori arborea 
et carpellorum cum verticillis' exterioribus saepe obveniente isomeria, quasi 
partium floralium dispositione magis regulares. Sunt sine dubio qui has 
ob rationes Araliaceas perfectiores statuant. Mihi vero Botryodendreas 
Araliaceis, nec Umbelliferis, proximas esse consideranti, formamque ipsam 
.Araliacearum in vegetatione hodierna aliquantulum insolitam perpendenti, 
elucet contrarium revera esse statuendum. Formas itaque arboreas po- 
tius inferiores quam superiores, tloresque sic dictos regulares symmetri- 
