237 
dron Loranthaceis referre placuit, Santalacea’ et Loraiithaceae proxime af- 
fines quoque considerantur. Quod si verum esset, Myzodendron, eodem 
fere evolutionis stadio ac Viscum positum, potius Viscaceis quam Santala- 
ceis referendum quoque concessisem. In Santalaceis vero et Loranthaceis 
diversum typum agnoscere putavi. Hinc Myzodendron, Santalaceas in sy- 
stemate sequens, a Loranthaceis removendum credidi. 
Santalaceje et Loranthacete, multifariam analogae, an revera ideo quo- 
que affinitate proximae? Quod ut dijudicatur, non tantum ipsam structuram 
plantarum, verum etiam, utita dicam, tendentias structurae; non solum ip- 
sas illas familias, veram etiam illas, cum quibus proxime cohaereant, vel- 
lem consultatas. Equidem demonstrare conatus sum Loranthaceas in JE- 
gicerate proximam habere suam formam superiorem; ex situ vero em- 
bryonis in /Lgicerate ovula versus typum apotropiim tendere concludere 
vellem (radiculam enim inferam, et cotyledones superas bodie novimus, 
et ex analogia regionem rapheos superam et placentae adversam assuma- 
mus); Loranthaceas hoc respectu differentes considerarem, eodem modo, 
quo gemmulae atropae ab anatropis quoad partium directionem differant. 
In Santalaceis ovula (nuclei) curvata versus typum epitropum evidenter 
tendunt. Finge ovulum (Santalacearum j atropum (ut in Loranthaceis), et 
haberes partem supremam, cujus in regione sita est radicula, deorsam, nec 
superam ut in Loranthaceis. Radiculam itaque in Loranthaceis et Santa- 
laceis diverso prorsus modo superam evadere putarem; et si non obstante 
tanta simplicitate ovulorum, comparationem cum gemmulis aliarum planta- 
rum instituere liceat, familias has diflerrentes dixerim fere eodem modo quo 
aliae gemmulis atropis aut anatropis distinguuntur; si vero quoque alias fa- 
milias, cum quibus illffi nectuntur, consultare liceat, differentes statuerem 
fere ut eas, quae gemmularum typica apotropia aut epitropia dignoscuntur. 
Adparatum foecundationis, ut situi ovulorum diverso consultetur, in Loran- 
thaceis et Santalaceis quodammodo diversum evadere sequitur, quod in af- 
finitate dijudicanda maximi momenti esse jure quodam assumere posse 
existimavimus. Et hoc respectu Myzodendron potius cum Santalaceis quam 
cum Loranthaceis convenire nonnullae figura) in llookeriana analysi (v. ex. 
gr. Jir/. 11. tah. 8 in Ann. Sc. Nat. Tom. ■'>. Ser. 111.) suadere mihi ad- 
paruerunt. 
« 
S.\MAL.\CE/E sunt l.orunthaceis, Thyiiicteis, Proteaceis etc. quoad 
partium floralium evolutionem fere analogae, Myzodendreis 
affluitate proximae, earumque formam superiorem consti- 
tuentes. 
Linnaeus Thesium ad eundem cum Daphneis ordinem referebat. San- 
talaceas plurimas inter Elaeagnos recepit Jussieu, ipsum Santalum vero in- 
ter Onagreas. Caprifoliis Santalum adnumeravit .\danson. Thesium vero et 
affines ad Elaeagnos retulit. Santalaceas denique in ordinem proprium di- 
gessit K. Brown, quem Thymeleis et Combretaceis affinem declaravit. 
Bartling, Endlicher, Lindley et qui caeteri sunt, vestigia prementes Brow- 
