238 
niana, ordinem Thymeleis. Proteaceis et Elaeagneis proximum considerarunt. 
Ultimo demum tempore affinitas cum Loranthacois magis magisque agnota 
fuit, ita ut in enumeratione Brongniartii Santalaceae una cum Loranthaceis 
et Olacineis in classem ab Elaeagneis remotam conferantur, in opere vero 
ultimo Lindleyano Santalaceae una cum Loranthaceis et Aristolochieis clas- 
sem efficiunt. 
Structura ovulorum simplicissima et adparatu admodum peculiari foe- 
cundationis hodie cognitis, evidentissimum mihi videtur nullam de illa pro- 
xima affinitate cum Thymeleis esse debere quaestionem. Monstratur vero 
hoc exemplo, ut numerosissimis aliis, floris conformationem simillimam in 
plantis sat diversis obvenire posse; quod contra eos et plurimos quidem 
systematicos hodiernos, qui structurae corollae in affinitatibus dijudicandis 
me judice nimium omnino insistunt, observatum volui. De affinitate cum 
Loranthaceis jam supra mea attuli dubia. Adnotandum vero mihi videtur 
intra ipsas Santalaceas diversitatem quandam ovulorum obvenire; lobi enim 
isti placentae, quos ovula nuncupant, nunc simplices et deorsum spectan- 
tes, gemmulis atropis (quoad directionem partium) forsan comparandi, 
nunc incurvati, apice sursum spectante, gemmulae epitropae ad instar. Evo- 
lutioni autem peculiari sacculi embryonalis adscribendum videtur, quod em- 
bryo seminis tamen in omnibus eandem quoad fructum positionem servat. 
Verticillos perigonii nunc singulos, nunc binos in Santalaceis existere 
jam dudum adnotarunt; quod mihi quoque argumento sit diversitatem illam, 
quam inter monochlamydeas et diplochlamydeas assumserunt, nullo modo ejus 
momenti esse, ut hac nota in magnas illas cohortes dispescantur Dicotyledo- 
neae, quas a plurimis receptas novimus. Hoc quidem loco verticillum exterio- 
rem calyculum (in Quincliamalio), interiorem calycem aut perigonium sta- 
tuunt. Nonne autem haec verborum magis quam rei differentia. Quae enim 
alia quam relativa partium positio inter calycem et corollam sit diversitas? 
Cum hoc tamen neutiquam dictum voluimus, calyculum Quinchamalii esse 
cum calyce Thesii comparandum; quod staminum positione falsum facilius 
demonstraretur. Ut autem intra perigonium unius plantae monochlamy- 
deum series novae organorum in vicina planta proveniant, ita nescio qua- 
rene extra perigonium verticillus novus organorum proveniret; differentia 
hoc modo oritur ut in illis calyx omnibus communis evadat, in his corolla, 
• 
Gansierej: sunt Santalaceis collateraliter proximae , germine li- 
bero diversae, in Olacineas transitum parantes. 
Cansiera, diu cognita, a Jussieuo sequentibusque Systematicis sine ulla 
haesitatione Thymeleis relata fuit. Bentham in propria tribu Opiliearum in- 
ter Olacineas recepit. Miers vero (Lindi. Veg. Kingd. p. 444) Cansieram 
iterum Thymeleis revocandam urget. Me judice analysis pulcherrima, a De- 
caisne data (Voyage de la Venus), Cansieram Santalaceis proximam evi- 
denter docet. Structura ovarii et ovuli omne dubium de hac re tollere mihi 
adparuit. Quam parum character a germine infero et supero desumtus va- 
leat, ex ipsis Santalaceis satis demonstratum putarem; in his enim The.si- 
