244 
Artocaupe^ sunt Urticeis el Moreis collaterales, defectu albu- 
miuis vix distinctae, formam inferiorem Khizophorearum 
constituentes. 
Hippomanes sunt Scepaceis collaterales, Artocarpeisque aflinitate 
proximae, his formam ovario pluriloculari gemmulisque in- 
tra loculos singulis subperfectiorem constituentes, transitum 
ad Rhizophoreas et Apocyncas parantes. 
De Euphorbiaceis loquens, statui, familiam Euphorbiacearum, qualem 
a recentioribus Systematicis limitatam video, plantis heterogeneis — at 
analogis — esse contextam. Sensu strictiori limitatam, classem potius quam 
familiam, sensu recentiorum , putarem; sectionesque diversas diversis se- 
ctionibus, quas inter Urticaceas familias fecerunt, fere respondentes. 
Hippomaneae nonnullis generibus, quae aliis sectionibus plerumque re- 
ferant — Mabea, Gelonium etc. — , ditatae, Scepaceis proximae mihi adpa- 
rent, iisque fere ut Artocarpe® Moreis sese habentes. Ut Scepaceas for- 
mam superiorem Stilaginearum, ita Hippomaneas Artocarpearum formam, 
carpellis pluribus in ovarium pluriloculare coalescentibus perfectiorem, con- 
sidero. Sunt ut h® s®pius arbore®, lactescentes, stipulis intrapetiolaribus 
caducis, floribus s®pe in florescentiam coarctatam congestis, perigonio pa- 
rum evoluto, staminibus more Artocarpearum sa^pe in columnam coalitis, 
gemmulis pari modo epitrope pendulis. In paucis iis Scepaceis et Hippo- 
maneis, qiias mihi hoc respectu examinare licuit, labia micropyles haud in- 
flata vidi; telam conductricem, contra, valde evolutam et ostio superemi- 
nentem — Cnemidostachys, Excoecaria. In Ilippomaneis pr®terea, ut in 
Scepaceis, glandul® ad basin foliorum seu in petiolis, nunc in bracteis pr®- 
sentes, functione quadam secretionis forsan fungentes, s®pe adsunt. Sta- 
mina forsan typice indefinita, a centro floris masculi provenientia. 
Observare pr®terea lubet, typum oppositifolium in his aliquando — 
Gelonium — facilius esse recognoscendum, quod mihi quoque argumen- 
tum videtur affinitatis cum Rhizophoreis et Apocyneis, quam infra sum de- 
monstraturus. * 
RHizoPHOREiE sunt evolutiotie florum Oenothereis, Myrtaceis, Com- 
bretaceis etc. analog*, affinitate Artocarpeis proximae et il- 
larum formam superiorem hermaphroditam et corollatam, 
ni fallor, ^constituentes. 
De affinitate Rhizophor® opiniones diversissimas habuerunt. Linn®us 
in Pralectionibus Rhizophoram, una cum Nyssa, Bucida et Anacardio, in 
sectione propria Holoracearum collocavit. Jussieu Rhizophoram, Lorantha- 
ceis proximam, in sectione propria Caprifoliacearum recepit. Adanson inter 
Cistos una cum diversissimis aliis disposuit. Rhizophoreas ut familiam sui 
juris dein proposuit R. Brown, quam ex una parte Cunoniaceis sine dubio 
affinem, ex altera mediante Legnotide ad Salicarieas tendentem considera- 
vit. Inter Vochysieas et Onagrarieas in Prodromo Candolleano et opere 
