245 
Bartiingii recipiebatur. Opinionem de affinitate a Brownio confessam am- 
plexus est Endlicher. Brongniart Rhizophoreas inter Nyssaceas et Meme- 
cyleas intermedias posuit, illis Combretaceas, his Melastomaceas vicinas ha- 
bens, omnes a Cunoniaceis longius remotas. Adr. de Jussieu inter Napo- 
leoneas et Combretaceas Rhizophoreas enumeravit. Myrtacearum in vicinia 
disponendas esse, nullis dubiis vacare credidit Lindley. 
Me judice, omnes istae affinitates perhibitae parum sibi constant, si 
accuratiori subjiciantur examine. A Loranthaceis non tantum gemmulis in- 
tegumento proprio instructis (fide analysis a Gaudichaud dati Rech. tab. 
YII. Jig. 21 — sequ.) differunt, velut etiam tota, ut videtur, affinitatum 
tendentia. Loranthaceae enim, mediante /Egicerate, versus familias gemmu- 
lis apotropis insignes abire mihi adparuerunt. Rhizophora gemmulis epi- 
tropis instructa est, et ita ad aliam systematis regionem tendit. Eadem 
Vochysiaeearum, Onagrariearum, Myrtacearum, ratio j si enim has rite in- 
tellexerim, gemmulis apotropis — saltem ubicumque gemmulae singulae aut 
definitae — instructas putarem. Hoc respectu velut characteribus a Brow- 
nio allatis Cunoniaceae propinquiores videntur, at hae pleiospermae, semi- 
num minutie et structura diversae, magis analogae quam proxime vicinae 
mihi quoque adparuerunt. 
Ut ipse Rhizophoreas intellexerim, easdem Artocarpeas et Hippoma- 
neas hermaphroditas et corollatas putarem. Hoc suadent mihi habitus et 
vivendi ratio, similis Ficorum nonnullarum. Quod folia sint opposita, non 
magni momenti videtur, quum in Urticarum proxima gente folia alterna et 
opposita promiscue proveniant, et typus oppositifolius in Gelonio aliisque 
perevidens sit. Stipulae intrapetiolares in utraque familia aeque conspicuae. 
Florescentia Ceriopis et Caralliae, pedunculis crassis adproximatis, etc., Ar- 
tocarpeas plures mire revocat, et bracteae cupulatae, quae flores plures ali- 
quando amplectuntur, nonne revera cum bracteis aut involucro Artocarpe- 
arum comparand®. Calycis lobi valvati etiam in Artocarpeis et Hippoma- 
neis; ovarium aliquando in Urticaceis adhmrens, in Rhizophoreis inter su- 
perum et inferum omnes fere gradus percurrit, et in Cassipoureis, quas 
Rhizophoreis proximas statuunt, ovarium omnino superum adest. Stamina 
in Urticaceis pauciora, at jam in Ulmaceis plura, et in Hippomaneis indefi- 
nita proveniunt, unde nec duplicem verticillum Rhizophor® abnormem con- 
sideremus. Ovarium bicarpellare, in Ulmaceis etc. indicatum, quin immo 
teste Planchon in Urticaceis aliquando biloculare, est in Rhizophoreis idem. 
Ubicumque in Urticaceis (Urticeas, Artocarpeas, Celtideas et Ulmaceas va- 
rias observavi) et Euphorbiaceis veris gemmulam epitrope pendulam (aut 
atropam ad epitropiam tendentem) novimus; ita quoque in Rhizophora 
esse, ex analysibus datis colligere licet. Ex analysi Griffithiana gemmulas 
amphitropas esse quoque sequitur. In Carallia semina reniformia ut in 
Artocarpo statuunt; Caralli® embryonem intra fructum non germinantem 
docent; nec itaque in fructu, nec in structura seminis differentias video. 
Ut itaque Urticeas et Moreas in Ulmaceas et Celtideas, floribus her- 
maphroditis perfectiores, abire novimus, noiine eodem modo .Artocarpe® 
