247 
deis frequens lactis obvenientia fere characteristica adpareat. Folia saepis- 
sime opposita, glandulis loco stipularum. Inflorescentia saepe dense con- 
gesta, et lloribus plurimis constituta. Stamina sunt plus minus a vulgari 
norma aberrantia, connectivo varie producto saepe appendiculata, polline- 
que in Asclepiadeis in bursiculas areolatas notissimas congesto. Stigma 
nunc dilatatum, nunc lacero-multifidum. Semina nunc albumine instructa, 
nunc carentia, fructusque varii. Quibus quidem plurimis plantae, quas in 
vicinitate Artocarpearum disponendas credidi, haud parum conveniunt. I^rae- 
sentia lactis, habitus, folia crassa nitentia Artocarpeas ipsas et Hippoma- 
neas nonnullas revocant; loco stipularum glandulae aliaeque appendices in 
variis Apocyneis adsunt. Florescentia ex gr. Hoyae aliarumque Asclepiade- 
arum llorescentiam Artocarpearum congestam facile referret. Quo jure Gas- 
sipoureas polypetalas cum gamopetalis Loganiaceis comparavit Lindley, eo- 
dem easdem cum .Apocyneis conferre liceat. Quin immo inter ipsas Eu- 
phorbiaceas genus, mibi caeterum ignotum, (Mozinna) enumeratum video, 
cui corollam gamopetalam adscribunt. l*etala Apocynearum et Cassipou- 
rea; smpe intus villosa. Si Samydeas in viciniam (Jlmacearum Jure revo- 
caverim, appendices staminum, quales ex. gr. in Casearia grandiflora ob- 
veniant, cum iisdem Apocynearum et Asclepiadearum analogae habeantur; 
neque ejusmodi appendices connectivi, licet minus evolutae — ut etiam in 
Apocyneis multis obveniant — , in Rbizophoreis omnino desiderantur. Pol- 
len ita peculiare Asclepiadearum, cujus nullum inter Dicotyledoneas alias 
novimus exemplum, nescio an in Uhizophora formationem quandam sibi 
analogam haberet; valvulis enim ab anthera delapsis, centrum solidum ma- 
nere; ejus(]ue in areolis poden nidulari, a Griffithio observatum audio (cfr. 
Lindi. Ve<j. Kingd p. 726). Gemmulae pari modo epitrope pendulae, in 
Artocarpeis, Uhizophoreis etc. definita;, in Cassipoureis vero et Samydeis 
indefinitae sunt, ut utrumque in Apocyneis babemus. Fructus folliculares 
invicem demum separati et secus axem aperti nec a samara Ulmi, nec a 
coccis Eu|)horbiacearum admodum forsan remoti forent, si in his semina 
plura evoluta fuissent. FVuctus quoque in Apocyneis nonnullis oligosper- 
mi, seu drupae bi-4-valves, cum fructu Euphorbiacearum analogi videntur; 
in putamine enim lignoso drupae .Apocynearum partem cum eudocarpio car- 
tilagineo Euphorbiacearum analogam haud difficilis agnoscerem. Quaedam 
quoque inter samaram Ulmi et capsulam Alamandae analogia. Nec semi- 
num structura et forma embryonis magis diversa. .Arillus, qui in Apo- 
cyneis saepe obvenire dicitur, an cum eodem Samydearum comparandus? 
Coma denique sericea ita frequens in regione micropyles et hili Apocyne- 
arum et Asclepiadearum, nunc quoque ad chalazam occurrens, anne cum 
appendicibus arillosis in semine Bixae — quam Samydeis proximam demon- 
strare conatus sum — et cum varia transformatione micropyles, in Euphor- 
biaceis adeo frequenti, compararetur? Ita explicatae, Apocyneae verae formam 
constituerent gamopetalam et supremam Artocarpeis, flippomaneis et Rhizo- 
plioreis, qualem forsan Willughbejae Ulmaceis, Samydeis et Bixaceis. 
Apocyneae vero hoc sensu non omnino cum familia Recentiorum ita 
dicta consentiunt. Ad hanc enim, characteribus quibusdam minus essen- 
