248 
tialibus, me judice, fundatam et ab aliis familiis limitatam, varia genera re- 
ferunt, quae longe aliena censeo. Ejusmodi genus Rauwolfiam puto, quod 
propria observatione edoctus, gemmulis apotrope pendulis diversum, ad ' 
Aquifoliaceas referre ausus sum. Aliud dubium genus sit Alyxia, quae gem- i 
mulis apotropis, fructu fere Annonaceo, embryone ruminato (nonne quo- ' 
que staminibus ante petala?) ab Apocyneis veris distincta adparet et ad 
viciniam Ebenacearum forsitan removeatur. Quacnam vero ulterius expel- I 
Iere decet, non nisi ovariorum in viva planta examine certius eruatur. 
Ejusmodi instituto in aliis familiis examine, quoque forsan pateat num 
ex altera parte ad viciniam Apocynearum alia revocentur genera. Hoc prae- 
cipue inter Loganiaceas exspectarem, quas familiam vere naturalem sistere j, 
magnopere dubito. Nonnullae habitu ad Apocyneas accedunt et transitum | 
inter Rhizophoreas et Apocyneas, ut jam docuit Lindley, eximie pararent. 
()uo modo vero gemmulae in plurimis Loganiacearum sectionibus versae, ii 
hodie mihi latet. In Loganieis ipsis easdem apotropas esse, ex ohserva- jj 
tione Payeri cognitum est. I 
Si Apocyneas ita ut supra interpretantur, quomodo a familiis, quas I 
proximas plerique statuunt, distinguantur, facilius quoque elucet. Et enim 
in Loganiaceis (veris), et in Gentianeis, et in Rubiaceis, etc. gemmulas apo- 
tropas cognovimus, easque hanc oh rem ad longe alias regiones systema- 
tis ducere ausi sumus. 
SiiLAGiNEiE sunt Morcis et Artocarpeis collaterales codemque fere 
evolutionis stadio positae, Celtideis forsan affinitate proximae, 
carpellis gemmulisque pluribus evolutis praecipue distinctae, 
transitum ad Euphorbiaceas parantes. 
Stilagineas a Linnaeo, Jussieuo, Bartlingio aliisque dubiae sedis con- 
sideratas, ordinem sui juris constituere existimavit C. A. Agardh, quem Ur- 
ticeis proximum posuit. Eodem modo a Lindleyo fere considerantur. Jus- • 
sieu, Brongniart et Tulasne, qui speciali opera Stilagineas tractavit. Eu- ^ 
phorbiaceis proximas voluerunt. 1 
Me judice, Stilagineae aequo fere jure et Urticeis et Euphorbiaceis ad- -I 
proximantur, sunt enim inter utrasque, ut mihi videtur, omnino intermediae. 
Cum Celtideis fructibus, gemmulis pendulis etc. conveniunt, cum Ulmaceis 
aut Urticeis propriis embryonis forma intra albumen; cum Euphorbiaceis 
et Moreis tela conductrici supra micropylem expanso, seminumque carun- 
cula evidenter nectuntur. Ad formam staminum, quam Stilagineis ita cha- 
racteristicam putant, Euphorbiaceas multae evidenter tendunt. Ab his vero 
recedunt gemmularum insertione parietali; in Euphorbiaceis enim veris 
gemmulae a columella centrali pendulae sunt. Sunt igitur quasi Urticeae 
gemmularum pluralitate in Euphorbiaceas abeuntes. 
Quod limites familiae attinet, Pyrenacantham excludendam putarem. 
An idem de Antidesmate alnifolio valeat, ulterius inquirendum. Tulasne 
hanc ad Ilomalineas transferendam censuit; ex capsula, quam vidi, in val- 
