249 
vulas tres dehiscente, seminibusque (gemmulis j infra apicem appensis sin- 
gulis, vix Homalineis ipsis pertinere putarem. Si recte viderim vestigia telae 
conductricis laminosae supra ostium micropyles adsunt, quod affinitatem 
cum Antidesmate bene indicaret. Nec folia a typo Celtidearum valde aliena. 
ScepacEjE sunt llip|)omaneis collaterales, Stilagineis formam ova- 
rio pluriloculari constituentes. (Tab. XV. fig. 9.) 
Scepaceas Euphorbiaceis proximas esse et Tulasne et Lindley hodie 
agnoscunt. Nota principalis familiae, quae a lamina telm conductricis su- 
pra micropylen expansae ducta fuit, jam observante Tulasne in pluribus Eu- 
phorbiaceis obvenit. Equidem telam conductricem pulcherrime evolutam, 
in lacinias fimbriatam, in Cnemidostachydis specie observavi. Alias quo- 
que ol) rationes Cnemidostochydes Scepaceis proximas crederem. 
Si igitur Scepaceas ab Euphorbiacearum reliquis familiis distinguere 
placeat, aliis limitibus circumscrihendm sunt. Proxime Hippomaneis ne- 
ctuntur, et nescio quo charactere ab his distinguantur. In Cnemidosta- 
chyde folia mirum in modum fibris tenuissimis quoquoversum percursa 
vidi, quod forsan ulterius affinitatis cum Urticeis argumentum habeant. 
Lactis nullum vestigium inveni. An igitur Scepaceas proprias defectu lactis, 
et lamina telae conductricis ab Hippomaneis, aliter limitatis, distinguere li- 
ceret? Hoc modo Scepaceae essent Stilagineis, quod Hippomaneae pro- 
priae Artocarpeis videntur. 
Phyllanthe^ sunt Hippomaneis collaterales aut paulo perfectio- 
res, nunc (]uoque petulis instruet®, transitum ad Pmphor- 
bieas — fere hermaphroditas — parantes. (Tab. XV. fig. 
10 - 12 .) 
Inter diversas sectiones, quas Euphorbiaceis instituerunt, proximus 
mihi videtur Phyllanthearum et Euphorbiearum (sensu strictiori) nexus. 
Formas omnino analogas in utroque tribu deprehendimus. Euphorbiae ca- 
I ctiformes cum Xylophyllis, Chamaecyse cum Emblica, Porantberae elc. cum 
Euphorbiis comparandae. Inflorescentia in Phyllantheis ut in Euphorbiaceis 
I typice cymosa videtur. Stamina sepalis anteposita definita, aut forsan fa- 
^ sciculatim polyadelpha indefinita. In Phyllantho et Cluytia placentam in 
I alabastro juvenili centralem, infra apicem fere scutellatim expansam, ver- 
I tice calvam, gemmulas epitrope pendulas gerentem, vidi. Micropyle in his 
, demum obturatur ipso fere margine amplifiato placentae, quae quasi labi- 
I um interius maximum exostomii efficit. Embryo in his saepe curvus. Phyl- 
' lantheae nonnullae cum Juglandeis et Burseraceis haud obscuram produnt 
similitudinem. 
I, KuPiioiiBiEAJ sunt Phyllanthe® perfectiores, forsan hermaphrodit® 
j dicend®. (Tab. XV. fig. 13.) 
] Euphorbiacearum familiam, qualem hodie intelligunt, jam apud Lin- 
j naeum, Jussieuum et Adausonium institutam habemus et limitibus fere 
