251 
stadio positis vicinarum seriorum esse constitutas. Has autem diversas 
series limitibus justis sejungere, nostras superat vires; quin autem, hodie 
ad notas sat artificiales, et nullo habitu respectu ad diversas tendentias 
affinitatum, quibus diversae discedant, distribuantur, mihi videtur eviden- 
tissimum. Unaquaeque series formas imperfectiores et perfectiores offerat, 
corollatas et corolla destitutas, involucratas et involucro carentes etc. Ipse 
tantum hoc loco indicare volui, quomodo in genere disponendas suspi- 
catus sum. 
Urticacearum et Euphorbiacearum gentes revera consanguineas esse, 
non tautum characterum congruentia, verum etam ipsa analogia, qum inter 
diversas sectiones Urticearum et Euphorbiacearum obtineat, demonstrari 
posse putarem. Characteres enim si respicias, vix quendam, quo digno- 
scerentur, noverim. Habitus Urticae et Mercurialis, Humuli et Dalechampiae, 
Artocarpearum et Hippomanearum omnino idem; praesentia aut defectu lac- 
tis, stipularum, glandularum urentium, pilorum etc. omnino conveniunt. 
Florescentia nunc in utrisque prorsus amentacea, nunc in nounullis — 
Urtica, Dorstenia etc. — arcte congesta, umbellam forsan Euphorbiae, at 
inevolutam, referens. Calyx utrorumqne saepe valvatus; stamina in Eu- 
phorbiaceis saepe quidem indefinita, at in aliis definita et modo Urticearum 
disposita; filamenta sub aestivatione infiexa Urticarum etiam in specie 
Jatrophae vidi. Ovarium Urticearum nunc forsan monomerum et fere sem- 
per uniloculare, at in aliis evidenter 2-3merum et aliquando biloculare — 
Holoptelea — , aut Sloculare — Artocarpus integrifolia (cfr. Planch. Urti- 
cece in Ann. Sc. Nat. Ser. III. Tom. N. p. 2-}l); ovarium Euphorbiace- 
arum saepius quidem Smerum et Sloculare, at nunc pluriloculare — Hip- 
pomaneaB ' — ■, nunc biloculare — Mercurialis — , nunc immo uniloculare — 
Eremocarpus — , statuerunt. Forma stigmatis penicillata Urticearum sine 
dubio inter plantas minus solita est; at eadem in Acalypbeis et Crotoneis, 
quas inter Euphorbiaceas Urticeis ipsis proximas crederem, obvenit. Car- 
pellum unicum in Urticaceis quidem fertile, at in Stilagineis, quae vix ab 
Urticaceis removeantur, gemmulae in ovario uniloculari plures; si ovarium 
itaque in loculos clausum fuisset, structuram omnino Euphorbiacearum ob- 
tulissent. Gemmula ])ari modo epitrope suspensa; supra gemmulam Eu- 
phorbiacearum prominet saepe processus extinctoriiformis, telae conductricis 
functione quadam perfungens; in Fico similem adparatum evidentem vidi; 
et in Stilagineis quoque obvenire puto; in .Acalypbeis, contra, pluribus eun- 
dem ita parum evolutum vidi, ut vix animadverteretur, nisi in aliis Euphor- 
biaceis magis conspicuus cognitus fuisset. Constat praeterea micropylen in 
Urticaceis cum ipso pariete ovarii osculatum, demum cum hoc quodammodo 
cohaerere (cfr. Planch. l. c. p. 2-51) — quod, anne analogiam in ipsa foe- 
cundationis forma cum Euphorbiaceis indicaret, nesciam — (cfr. quae de 
Crozophora observavit Payer, quod de Bertya ipse). Quae in fructu sunt 
differentiae, a simpliciore structura Urticearum sine dubio pendent. Urti- 
caceae nunc albumine instructae, nunc eodem carentes. In Euphorbiaceis 
illis, quae Urticeas albuminosas praecipue referunt, copia albuminis quoque 
magna. In Hippomaneis multis, ut in Artocarpeis, multo minorem al- 
