254 
Celtide.e sunt Ulmaceis, Fothcrgilleis, Samycleis etc. analogjn, 
Moreis formam perfectiorem, floribus hermaphroditis ple- i 
rumque instructam, constituentes. (Tab. XX. tig. 7.) I 
Si flores Mori singulos et hermaphroditos fingeremus, Celtidem fere | 
haberemus. Transitum quoque a Moreis in Celtideas Chaetacme, Neuro- 
stigma, et Epicarpurus efficiunt, teste Planchon. Filamenta elastice re- 
flexa, qu® Urticeis et Moreis characteristica putant nonnulli, in Celtidis 
specie a Roxburgio, et in Sponia a Humboldt et Bonpland observata fuisse, 
monuit Planchon. 
Ulmace^e sunt Celtideis proxime collaterales, seminum structura 
formam versus Artocarpeas aut Urticeas proprias tenden- 
tem formantes. 
Ulmace® jam a Linnso et Adansonio Urticeis proxim® habit®, a Jus- 
sieuo ad Amentaceas relegat®, a sequentibus Systematicis ut familia di- 
stincta, ab Urticearum proxima vicinia remota, plerumque disposit® fuerunt. 
Ultimo vero tempore omnes, qui de his plantis tractarunt, summam, qu® 
inter LTmaceas et Urticaceas obtinet, affinitatem una fere voce agnoverunt. 
Revera Ulmace® aut Artocarpeis, aut Urticeis veris fere eodem modo 
sese habere videntur, quo Celtide® Moreis ■ — est forma barum aliquantu- 
lum perfectior hermaphrodita. Embryo, ut in Urticeis et Artocarpeis, bene 
evolutus, rectus; gemmula Ulmacearum est epitrope pendula a superiore 
ovarii pariete; in Urticeis est a basi erecta, in generibus vero Urticearum 
nonnullis funiculus supra ovarii basin lateraliter adfixus, et gemmula evi- 
denter in formam epitropam Ulmacearum tendit. Albumen in Ulmaceis 
s®pissime quoque desideratur; aliquando tamen carnosum adesse, aucto- 
rem habemus Planchon. 
Stipulas vidi, in Celtideis, Ulmaceis, Artocarpeis intrapetiolares, h. e. 
in gemma folium proxime superum tegentes; in Cupuliferis, Hamamelideis 
et Urticeis stipul® extrapetiolares folium, juxta quod nat®, sub verna- 
tione tegunt. Utrum vero omnibus harum familiarum membris ista nota 
constans sit, nullomodo dijudicare auderem. 
SA.MVDACEAi suiit evolulionc florum Ulmaceis et Celtideis fere 
analogae iiscjuc collaterales, formam plurigemmulatam per- 
fectiorem UiTicaceis, ut videtur, constituentes. 
De affinitatibus Samydacearum nec apud Linn®um, nec apud Jussieu 
opinionem enuntiatam video. Adanson Rhamneis affines habuit. G®rtne- 
rus jam propriam familiam Samydearum indigitavit, quam dein posteri om- 
nes agnoverunt. Kunthius, ni fallor, primus affinitatem cum Bixaceis in- 
dicavit, et apud plurimos dein in harum vicinia, inter ordines parietales dic- 
tos, locum habuerunt. DeCandolle ordinem e fructus structura ad Bixi- 
neas et Flacourtianeas accedentem, sed ex staminum situ inter Rhamneas 
Rosaceasque medium, Chrysobalaneis Chailletiaceisve affinem statuit. End- 
