256 
Linnaeus in Fragmentis Methodi naturalis Bixam cum Tilia, Trium- 
fetta et Corchoro ad ordinem proprium, a Malvaceis distinctum, retulit. In 
Prwlectionibus vero ad Columniferas eundem revocavit. Inter genera Tili- 
aceis affinia Bixam seposuit Jussieu, placentationem parietalem versus Ci- 
stos tendentem indigitans. Tiliaceis quoque adnumeravit Adanson. Ordi- 
nem Bixacearum dein constituit Kunth, eundemque inter Elaeocarpeas et 
Samydeas disposuit. Familiam adoptavit UeCandolle, inter Flacourtianeas 
et Cistineas intermediam considerans. Marcgraviaceis adproximavit Bart- 
ling, licet Samydeis affiniorem credidit. Ultimo tempore, urgentibus prae- 
cipue Bennet et Eudlicher, Flacourtiaceas et Bixaceas conjunxerunt, ordi- 
nemque ita limitatum inter parietales dictos saepius inseruerunt. ■ — Gutti- 
ferarum classi inter Cistineas et Ternstroemiaceas adnumeravit Brongniart. 
De Prockieis et Flacourtiaceis loquens, diversitates, quae in gemmula- 
rum evolutionis norma adsunt, exhibui, unde duas saltem et me judice di- 
versissimas familias ordinem Bixacearum continere statui. Flacourtiaceae, 
gemmulis apotropis, fructu etc. diversae, ad longe aliam regionem systema- 
tis revera pertinent, nec nisi analogo quodam evolutionis stadio cum Bixa- 
ceis conveniant. 
Bixaceae propriae nexum cum Samydeis evidenter, me judice, demon- 
strant. Puncia pellucida foliorum adsunt, licet minus distincta. Sunt pa- 
riter alternifoliae et stipulatae, foliorum nervatione diversae fere ut Celtides 
ab Ulmis. Flores cymosi videntur, nexum cum oppositifoliis familiis propin- 
quis indicantes. Stamina, quae in Samydeis sub-definita, in Bixaceis inde- 
finita obveniunt. Ovarii conformatio simillima. Gemmulae, si quidem hoc 
ex fructu exsiccato dijudicare audeam, pariter epitropae videntur. Semina 
et ad chalazam et ad hilum arillosa quadam expansione instructa, raphe 
evidenti separata, an cum seminibus Asclepiadearum, quae nunc juxta hi- 
lum (in plurimis), nunc ad chalazam (cfr. Payer l. c.) coma sericea in- 
structa dicuntur, comparanda. Embryo, ut in Samydeis, curvus videtur in- 
tra albumen copiosum. Fructus peculiaris aspectus, cum Sparmanniaceis 
et forsan cum Willughbejieis affinitatem indicans. 
WiLLUGHBEjiE^E sunt Apocyneis proxime collaterales, placentatione 
parietali fructuque cum Bixaceis convenientes, an formam 
earum garnopetalam constituentes? 
Willughbejeas ab Apocyneis, ut familiam distinguere, neutiquam volui. 
Separatas posui, ut analogias evidentiores indicarem, quas inter plantas a 
me affines habitas intercedere crederem. 
Cannabine.® sunt Artocarpeis, Moreis et Urticeis collaterales, al- 
buminis defectu et embryonis forma praecipue distinctae. 
An in harum vicinia disponendae Phytocreneae — familia dubiis ad- 
modum vexata, sec. Planchon (Ann. Sc. Nat, Ser. 111. vol. X p. 216'.) 
generibus Pyrenacantha', Miqueliae, Sarcostigmatis, Natsiati, Jodis et Gyno- 
