259 
petalis, interiora sepalis anteposita mihi adparuerunt-, extra stamina glan- 
dulae steriles, et in flore foemineo prmsentes, sepalis oppositae. In Cro- 
zophora, contra, stamina extima fertilia sepalis anteposita observavit Payer. 
An itaque Crotoneas a Jatrophis distinguendas, Crotoneasque in Trigonia- 
ceas, Jatropheas vero in Loaseas (?) abire, conjiciatur. 
Telam conductricem extinctoriiformem in Jatropha, ut in Euphorbia, 
vidi, exostomium vero vix incrassatum. In Crozophora nucleum ipsum 
prolongatum, demumque telam conductricem involventem, observavit Payer. 
iRiGOMACEAi sunt Crotoneis forsan affinitate proximae et illarum 
formam hermaphroditam symmetricam, Polygalcis in vicina 
serie analogam, constituentes. 
Si Polygaleae in vicinia Euphorbiacearum jure disponerentur, quod 
nonnulla mihi indicant, inquirendum videtur anne Trigoniam formam ana- 
logam diversae at vicinae seriei considerari oporteat. Plantam vero obser- 
vare mihi ipsi non licuit; unde conjecturas meas de ea afferre supersedeam. 
Pkockie.*: sunt Flacourtiaceis et Samydeis analogae, Crotoneis 
suhcollaterales, Sparmanniaceis et Blittneriaceis forsan af- 
finitate pioximae, earumque formam inferiorem constituen- 
tes. (Tah. XX. lig. 8-10.) 
Bixacearum familia, qualis hodie recepta, et quoad affinitates generum 
inter se, et quoad affinitates totius familiae, maximopere dubia mihi vide- 
tur. Charactere enim e placentatione parietali et staminibus indefinitis 
prmcipue petito, genera hoc respectu congruentia, aliis vero sat dissimilia, 
complectitur. Vix autem his characteribus familiam definitam vellem, quum 
et intra ipsas Bixaceas auctorum nunc placentam parietatem, nunc centra- 
lem — Prockia crucis — videam, et intra alias familias — Cistineas — 
genera proxima his differant. Si itaque ipse character familiae parum sibi 
constet, multo minus oh alias rationes genera familiae nexu naturali cohi- 
bita crederem. .Egre enim mihi persuadeam nonnullas habitu fere Tern- 
stroemiaceo aut Aurantiaceo cum aliis, omnino habitu Malvaceis, revera af- 
fines esse; illas foliis punctatis nitidis, has foliis mollibus epunctatis exi- 
mie stipulatis; illas sepalis imbricatis vix conspicue nervosis, has aliquando 
fere valvatis, valide nervosis, apice sub-tortis — Prockia crucis — Cisti- 
neam fere referentibus. In fructu nec minores differentiae, si Flacourtia- 
ceas saltem cum reliquis comparaverim. Mihi autem paucissimas tantum 
investigare licitum fuit, ita ut et de limitibus diversarum sectionum et de 
harum affinitatibus non nisi conjectura — forsan falsissima — auguror. 
Flacourtiaceas ipsas, cum Elaeocarpeis fructu ut videtur convenientes, glan- 
dularum annulo extra stamina — in FI. prunifolia sec. Kth. — nec non 
connectivo aliquantulum in acumen producto, consanguinitatem cum illis 
prodere, forsan censeatur. Bixaceae propriae habitu, foliorum punctis im- 
mersis, fructibus pulposis, seminibus subarillosis, aliisque, cum Samydeis 
17 » 
