268 
I’terisantiie^ sunt Urticeis nonnullis fere inflorescentia analogae, 
florum evolutione Buxeas aequantes, floribus diclinibus ab 
Ampelideis diversae. 
Quo jure tot alias formas imperfectas a suis perfectioribus distinxe- 
runt, eodem et Pterisantheas ab Ampelideis sejungere liceret. Nec tamen 
mihi in animo est novam quandam familiam Pterisanthearum condere', tan- 
tum analogias formae imperfectae seorsim indicare volui, ut melius serie- 
rum proximarum adpareant congruentiae. 
Ampemdea£ sunt forsan Gelastrineis et Araliaceis proxime analogae, 
staminum ante petala situ diversae, foliorumque forma ali- 
um typum indicantes. (Tab. XXI. fig. I.) 
Linnaeus Araliaceis Vites adjecit; A. L. de Jussieu ordinem proprium 
iis creavit, quem inter Meliaceas et Geraniaceas inseruit. Pressis pedibus 
Jussieuum sequuntur DeCandolle et Kunth. Bartling Ampelideas una cum 
Meliaceis et Cedreleis in classem conjunxit, quam in proxima vicinia Ge- 
raniacearum ordinavit. Endiicher vestigia premens Linnmana, Ampelideas 
juxta Araliaceas enumeravit, ordinem tamen subdubiae affinitatis conce- 
dit. Adr. de Jussieu Ampelideas in vicinia Rhamnearum, Hippocrateacea- 
rum et Celastrinearum disposuit. A. Brongniart, qui Celastrineas et Rham- 
neas longius separavit, Ampelideas in classe Celastroidearum retinuit. 
Agardh, Fries, Reichenbach, Wight aliique recentiores Araliaceis proxi- 
mas contendunt. I.indley affinitatem cum Araba variis argumentis probare 
conatus est, familiam tamen inter Berberideas et' Pittosporeas inseruit. Aug. 
St. Hilaire Sapindaceis vicinas judicasse videtur. 
Ampelideas vero iis familiis, cum quibus saepius easdem compara- 
runt, vix revera affines crediderim. Et enim gemmularum et staminum si- 
tus Arabas et Gerania heterogenea demonstrant; gemmulae scilicet in illis 
epitropae, sunt in Ampelideis apotropae; staminaque in illis sepabs, sunt in 
his petalis anteposita; quae vero alio respectu horum ordinum summa est 
similitudo monstrat, ut putarem, quam facillime in affinitatibus dijudicandis 
fallimur, si essentialibus neglectis notas exteriores et magis habituales tan- 
tum curamus. Mebaceae gemmulis epitropis differunt. Ita quoque Rham- 
nese, quae ah stamina petalis anteposita non longe remotae facibus habe- 
rentur. Sapindaceae albuminis defectu et embryone magis evoluto ad vi- 
cinam seriem, me judice, pertinent. Berberideae, placentatione centrali abis- 
que notis diversa», nec admodum vicinae mihi adparuerunt. 
Ut ipse Ampelideas interpretor, eas formam inferiorem et scandentem 
Tiliacearum habere propensus sum. Cum his conveniunt forma, nervatione 
et indumento saepe tomentoso foliorum, stipulis, inflorescentia centrifuga, 
calyce valvato, staminibusque ante petala positis. Quod stamina in Tilia- 
ceis numerosa, in Vitideis solitaria sunt, non nimium aestimandum, cognita 
evolutionis norma Tiliacearum; quae enim primum ante petala oritur gibba, 
nunc in plura, nunc in pauciora stamina abiens, facibus quoque in uni- 
cum, quod tunc ut in Ampelideis petalis oppositum foret, evolvi posse 
