281 
Terebinthaceis adscripta fuit, quarum inter ordines dein distinctos eam reti- 
nuerunt posteri. A Bartliug et Lindiey olim ad Amyrideas cum dubio re- 
lata, Pteleaceis a DeCandolle dubie adscripta, inter Pteleam et Ailanthum 
nullo allato dubio a Brongniart enumerata' Xanthoxyleis tantum ut affine 
genus ab Endlichero adjecta fuit. Detecta denique a Planchon squamula 
minuta, interiore staminum latere quandoquidem prmsente, Spathelieas tri- 
bum proprium Simarubacearum instituit, quam dein adoptarunt Endlicher 
(Suppi. JV, p. 100) et Lindiey (Veg. Kingd. p. 477). 
Mihi nec plantam vivam, nec fructum observare licuit', sin analysin a 
Gmrtnero datam, a nemine quantum noverim vituperatam, rite interpreta- 
tus sim, si quoque verba ipsius — ”semina esse ubi canalem resiniferum 
respiciant sulco depresso inscripta” — de raphe externe decurrente dicta 
esse, jure intellexerim, certum mihi adparet Spatheliam nec Zanthoxyleis, 
nec Simarubeis, quarum gemmula» epitropa», pertinere posse. Memoriae 
mihi quoque repetenti quod dixerit idem Gaeitnerus, fructus aliquando tan- 
tum bialatos et biloculares obvenire, verisimillimum adparuit, Spatheliam 
potius in vicinia Fraxinearum esse disponendam, utpote ab his vix nisi 
foliis alternis, floribusque aliquantulum perfectioribus abludentem. Squa- 
mas staminum quod attinet, has disci appendices quasdam peculiares, nec 
hoc loco, nec aliis magni momenti considerarem. 
Syri.ngace^ sunt Oleaceis analogae, Caprifoliaceis et Cinchona- 
ceis propius collaterales, formam superiorem Fraxinearum 
constituentes. (Tab. XXI. lig. 12.) 
Syringaceas a Fraxineis separatas posui, minus quia ordines distinc- 
tos habeam, quam ut analogias diversas facilius indicare liceret. Si Fraxi- 
nus inter Terebinthaceas potissimum analogias sibi vindicat, Syringaceae ma- 
gis cum Oleaceis et Caprifoliaceis conveniunt. Revera si habitum totum, 
folia opposita, tlorescentiam, floris formam, stamina pauca, ovarium bicar- 
pellare, gemmulas apotrope pendulas, semina alata, albumen copiosum 
carnoso-subcorneum, embryonemque parvulum, quasi in lectulo albuminis 
nidulantem, memineris, nescio anne in his omnibus indicia affinitatis cum 
Cinchonaceis et Caprifoliaceis videbis. In Syringa caeterum ut in Caprifo- 
• liaceis folia, saepissime integra, ad divisionem prona quoque deprehende- 
runt, quod in Fraxino, ut in Sambuco, est normale. 
Sapindacere Xyctantheae. 
Fraxineae Spathelieae Syringaceae. 
Caprifoliaceae. 
