283 
tangere videntur. Ex paucis iis, quae de his comperi, Anacardiaceas — ut 
Laurineas — carpello unico, gemmulaque a sutura dependente potius quam 
a fundo ovarii surgente distinctas suspicor; Terebinthaceas vero carpellis 
[)lerumque 3bus, quorum 2 saepius mox abortientibus, gemmulaque a funi- 
culo basali dependente insignes. Nescio praeterea anne sit in insertione sta- 
minum quaedam differentia ; tendunt, ni fallor, magis ad perigyniam in Ana- 
cardiaceis, ad hypogyniam in Terebinthaceis, mediante vero disco saepe ob- 
scuram. Utrum vero hi characteres constantes sint et cum habitu diverso 
conjungantur, an fortuiti et promiscue in certis utriusque sectionis generi- 
bus obveniant, non nisi plurimorum generum examine penitiori, in recenti 
plauta instituto, eruatur. Interea ut affinitates cum aliis familiis, quales has 
intelligo, evidentiores redderem, Terebinthaceas et Anacardiaceas distin- 
ctas posui. 
Ex modo, quo Terebinthaceas intelligo, jam satis superque elucet, me 
nullam inter Leguminosas et Terebinthaceas videre affinitatem. Legumino- 
sis sunt gemmulae epitropae, Terebinthaceis apotropae. 
S.\i>i.M)ACEAi sunt Terebinthaceae perfectiores, nempe floribus ma- 
gis evolutis carpellisque omnibus gemmuliferis diversae, Ery- 
throxyleis, Acerineis et Malpighiaceis multo respectu ana- 
logae. 
Sapindaceis, inclusa Staphylea, ordinem proprium in Fragmentis Me- 
thodi Naturalis linxit Linnaeus, quem vero dein in Froelcctionilus sectio- 
nem tantum ordinis, Meliaceas et Malpighiaceas insuper comprehendentis, 
consideravit. Jussieu quoque Sapindis ordinem sui juris instituit, quem ex 
una parte Capparidibus, ex altera Aceribus affinem judicavit. Adanson Sa- 
pindaceas nonnullas inter Pistacias suas, alias inter Malpighiaceas colloca- 
vit, utraque familia insuper heterogeneis nimium oneratu. Uecentiori tem- 
pore Sapindaceae Erythroxyleis, Acerineis et Malpighiaceis a plurimis ad- 
proximantur; nonnulli Polygaleis affines perhibuerunt. 
Nec mihi Sapindaceae ab Acerineis et Erythroxyleis longe remota^ ap- 
parent; tamen diversarum serierum formas analogas in his omnibus video. 
Elucet enim, ut putarem, ex conformitate floris Polygalae et Sapindacearum, 
ut alia exempla taceam, symmetricam floris evolutionem analogias potius 
quam affinitatis indicium esse habendam; gemmulae enim Sapindacearum 
diverso modo evolutae, et seminum structura diversa affinitatem inter hos 
ordines assumere mihi vetant. Idem fere exemplo Erythroxylearum de la- 
mina petalorum statuere licet. Petalorum enim admodum conspicuam si- 
mifitudinem in Erythroxylo et Sapindaceis diversis quis denegaret; quum 
vero gemmulae et positione et forma differant, in illo pendulae et anatro- 
pae, in his erectiusculae amphitropae, seminaque in illo albuminosa embry- 
one recto virente, in his exalbuminosa embryone saepissime saltem curvo 
crassiusculo, dubitare liceat, an ita affines sint ordines ac petalorum forma 
induceret. — Similitudines itaque floris hoc loco ut aliis, statum analogum 
evolutionis, non vero affinitatis indicia idcirco considero. 
