285 
puto. Si plurimi Accriueas et Staphyleacea.s oppositifolia.»; Sapindaceis al- 
ternifoliis affines habeant, non video cur ne eandem differentiam, nullo affi- 
nitatis damno, inter Nyctanthem et Sapindaceas sinerent, praecipue quum 
intra ipsas Sapindaceas genera oppositifolia — Valenzuelia — jamjam ad- 
miserint. 
LAURiNEAi sunt Daphnoicleis, Proteaceis, Santalaceis cet. florum 
evolutione analog®, Terebinthaceis infimis fere collaterales, 
affinitate Anacardiaceis proximae et harum foirnarn infeiio- 
rern rnonochlamydeam constituentes. 
Linnaeo Laurus initio fuit Polygonearum consanguineus; in Pralectio- 
nibus dein sectionem propriam ei instituit, cui prieterea Winteranam et Hei- 
steriam adnumeravit; in sectione proxima Anacardium, Lauro vicinum, po- 
suit. Jussieu Lauros ordinem sui juris fecit, quem inter Proteas et Poly- 
goneas inseruit; Myristicam caeterum et Hernandiam Lauris affines habuit. 
Adanson Lauro locum Berberi proximum inter Papavera concessit. Qui 
dein de affinitatibus plantarum scripserunt fere una voce Santalaceis, Pro- 
teaceis et Thymeleis Lauros affines existimarunt. 
Comparantes ita familias perigonii quadam similitudine congruentes, 
neglectis aliis partibus, analogiam qiiandam in conformatione unius organi 
indicium affinitatis habuerunt. Characteribus autem perigonii tantam vim 
nullomodo tribuendam esse, saepenumeio demonstrare conatus sum; quod 
quidem ipsis his exemplis ulterius, me judice, confirmatur. Quanta enim 
alio respectu inter ordines Thymeleas dictos differentia! Gemmulae in Pro- 
teaceis erectae, in caeteris pendulae; in Santalaceis simplicissimae structurae 
et modo prorsus dissimili foecundatae; in Thymeleis epitrope, in Laurineis 
apotrope pendulm sunt. Nec structura floris, si perigonium monochlamy- 
deum excipias, magis conformis. Staminum insertioni et numero tantam 
vim, quum de perfectioribus agitur, tribuentes, hoc loco stamina perigonio 
adnata et omnino hypogyna, definita et fere indefinita parum curant. Ger- 
men est inferum in Santalaceis, in reliquis superum. Quanta denique ha- 
bitus et qualitatum differentia ! Qui has cujusdam momenti esse in affini- 
tatibus dijudicandis existimarunt, Laurineis Myristiceas vicinas habuisse 
novi; hodie vero gemmularum et seminum melius cognita fabrica, vix non 
omnibus liquet, Myristiceas esse formam quandam inferiorem Anonacea- 
rum. Quo autem jure uno loco ejusmodi forma monochlamydea alterius 
perfectioris forma inferior habeatur, nonne eodem de aliis quoque praesu- 
mendum? Ut itaque Myristiceae, ita Santalaceae, Proteaceae, Laurineae etc. 
sunt aliarum formae inferiores, invicem analogae quoad evolutionem perigo- 
nii, alio vero respectu diversae et in diversis seriebus disponendae. 
Quae si ita sint, quaeritur, quaenam sint Laurinearum affines? Mihi, 
formas phanerogamarum circumspicienti, adparet, nullas ita omni respectu cum 
iis convenientes esse ac .Anacardiaceas. Habitum plantae et florescentiam si 
respicias, nonne Mangifera Laurineam omnino referat. Flores Laurinearum, 
