290 
Meliaceas, Malpighiaceas et Sapindaceas, ut sectiones diversas ejusdem or- 
dinis, conjunxit. .Esculum in sectione Malpighiacearum recepit. Jussieu 
Acera a Malpighiaceis sejunxit; inter .\cera .Esculum in sectione propria 
enumeravit, dubitans an vere affinis esset. Adauson Tiliis suis Hippoca- 
stanum et .Acer in sectione propria adjecit. Sequentes systematici, duce 
DeCandolleo, Acerineas ut ordinem proprium agnoverunt, quem una fere 
voce Malpighiaceis et Sapindaceis proxime affinem considerarunt. 
Me judice, Celastrineis ex una parte admodum propinquae sunt Ace- 
rineae. Quod quidem non tantum habitu nonnullarum et adspectu florum 
simili, sed etiam congruentia totius fere structurae probatum crederem. In 
calyce et corolla nullam differentiam novi. Stamina quidem Aceris nume- 
rosiora, at duplicatione quadam nonnullorum orta, aliis simplicibus, vix di- 
versum typum mihi indicant. Discus in utraque familia adest admodum 
evolutus, nunc circumcirca stamina ambiens, nunc extra stamina (Aceri- 
neoe), nunc intra eadem (Celastrinea) praecipue expansus. Quod carpella 
plura aut pauciora evolvuntur, nec diversitatem ejusmodi valoris puto, ut 
in proximis familiis non obveniret. Gemmulae utriusque pari modo versae, 
utraeque arillatae. Arillum extensione micropyles et expansione quadam ra- 
pheos simultanea iii Celastrineis formari hodie cognitum est; modo non 
prorsus absimili in nonnullis Acerineis arillum formari, ex propriis obser- 
vationibus credere propensus sum. In Acere platanoide ipsum labium mi- 
cropyles, quod placentam spectat, in arilli speciem productum vidi, tota 
simul regione rapheos et placentae in telam arillosam exuberante. In aliis 
speciehus, quae observavi, praecipue a regione rapheos arillum evolutum 
crederem. — In structura seminis Celastrinearum et Acerinearum quaedam 
differentia; albumen enim in illis adest; hoc autem in nonnullis admodum 
tenue, et embryo, etiam intra albumen virens, facilius in embryonem exal- 
buminosum et virentem Acerinearum abire censeatur. Embryo quidem re- 
ctiusculus Celastrinearum; quo autem jure Tiliaceae a Malvaceis, eodem 
modo diversis, non longe alienae habentur, nonne eodem Celastrinem et 
Acerinem propinquae censeantur? 
Cognita praeterea est planta, quae forsan transitum inter Celastriueas 
et Acerineas parat; Ilarrisoniam puto, quam hodie nunc Simarubeis, nunc 
Xanthoxyleis referunt. Si analysis fida, quae in Freyc. T’oy. tab. 10.'i da- 
tur, gemmulae Harrisoniae essent apotropae, quod nec cum Simarubeis, nec 
cum Xanthoxyleis conveniat, quarum gemmulas epitropas vidi. Me judice 
itaque neutris pertinet. Rationem praecipuam conjunctionis Harrisoniae cum 
familiis allatis in squama staminum sitie dubio viderunt; at ejusmodi squa- 
mae in aliis familiis ipioque obveniunt, et intra eandem familiam nunc ad- 
sunt, nunc deficiunt (Diosmecv, Tiliacece). Studio evolutionis floris cog- 
nitum quoque hodie existimetur, ejusmodi squamam nihil nisi tori quan- 
dam expansionem revera sistere; ubicumque itaque discum admodum evo- 
lutum videamus, ibidem etiam sub hac forma peculiari obvenire posse for- 
san assumere liceat. — Quae si ita sint, nonne reliqua facilius in structu- 
ram Celastrinearum quadran* censeantur? Habitus, praesentia stipularum, 
adspectus florum vix differunt; quod enim folia composita sunt Harrisoniae, 
