295 
aceae Erythroxyleis collaterales et analogae, Celastrineisque formam supe- 
riorem constituere censeantur? 
Hoc quidem nonnulla alia quoque mihi suadent. Inflorescentia cy- 
mosa Evonymum refert. In Helvingia et Dulougia, quae utraque a Cela- 
strineis vix longe remota censeatur, pedunculum cum folio connatum ha- 
bemus. Ovarium in Chailletia cymosa cum tuho calycis ima basi cohaerere 
observavit Hooker, mediante forsan disco, in Tapura libere producto, .\ril- 
lum coloratum in nonnullis Chailletiaceis quoque observarunt. 
Ut itaque Macharisia, Celastrineis collateralis, in Erythroxyleas perfe- 
ctius corollatas abire videtur, ita Celastrineis formam superiorem in Chail- 
letiaceis video. Si in Chailletia pedunculata petala unguiculata viderentur, 
sunt in aliis basi lata inserta, et in Tapura in corollam gamopetalam coa- 
lescentia, qaae hoc modo Ilicineis propinquis comparanda adparet. Haec 
insuper ad symmetricam evolutionem prona, forsan Desfontainesieas non 
procul remotas cuidam demonstrabit. 
Durant.vce.£ sunt forsan .\quifoliat‘eis proxime collaterales aut 
corolla subsyrriinetrica perfectiores, albumine nullo diver- 
sae, forsan formam superiorem orntiino gamopetalam et sym- 
metricam Celastrineai um eflicientes. (Tab. XXll. fig. 8-9.) 
De Verbenaceis loquens, dubia mea attuli de affinitate generum, quae 
illis adnumerant Systematici. Citbarexylon cum corolla et habitu Ilicis ova- 
rium et fructum Celastrinearum drupacearum offert. Semina, quae in di- 
versis Celastrineis tenuissime albuminosa aut immo exalbuminosa sunt, in 
Durantaceis constanter exalbuminosa evadunt. Durantaceas itaque in serie 
Celastrinearum .Aquifoliaceis in serie llicineariim analogas suspicor. Citha- 
rexylon tantum ipse observavi; utrum cum hoc alias Verbenaceas conjun- 
gere oportet, non nisi cognita penitiori structura dijudicatur. 
.M.\cii.\iiisie.£ sunt Celastrineis proxime collaterales, staminum ver- 
ticillo utroque evoluto diversie et transitum ad Krytbroxj- 
leas formantes. 
Macharisia quasi genus incertae sedis ab .Auctoribus hucu-sque consi- 
deratum fuit. Nec mihi nisi descriptione Thouarsii cognitum. Secundum 
hanc vero nulla essentiali nota a Celastrinearum typo differre videtur. Ha- 
bitus enim idem et structura florum vix aliter diversa, quam utroque sta- 
minum verticillo evoluto. Gemmulas apotrope pendulas esse, ex analysi 
data sequitur. Ala seminis expansione rapheos orta adparet, hoc modo 
forma tantum ab expansione arillosa rapheos in Evonymo diversa. Em- 
bryonem viridem intra albumen expressis verbis nuncupat auctor. 
Mea autem interest hoc genus, quippe quod ex altera parte transi- 
tum ad Erythroxyleas, pariter diplostemoneas et filamentis inferne coalitis 
monadelphas, exhibeat. Erythroxyleae iisdemque affines Chlaenaceae insulas 
Afric® orientales pariter inhabitant. 
