297 
Chl4:nacea; sunt forsan Erythroxyleae corolla et disco magis evo- 
lutis quasi perfectiores. 
Chlaenaceae inter ordines numerantur, quorum maxime obscura est af- 
finitas. Du-Petit-Thouars, qui primus ordinem creavit, Malvaceis ob flo- 
rum involucrum et monadelphiam staminum affinem credidit; Jussieu, quam 
ob rationem vix video, Ebenaceis aut Symploceis vicinum judicavit. De- 
Candolle inter Elaeocarpeas et Ternstroemiaceas disposuit. Sequentes plu- 
rimi Chlmnaceas inter ordines, qui Ternstroemiaceas et Malvaceas connecte- 
rent, numerasse videntur. Lindley in ultimo suo opero Chlaenaceis inter 
^ Einaceas et Oxalideas locum tribuit. 
Si jure quodam Ternstroemiaceas et Pomaceas adproximaverim, in 
hac ipsa dispositioni novum affinitatis Ternstroemiacearum et Chlaenacea- 
rum argumentum haud difficile invenirem. Involucrum enim Chlaenacea- 
rum magis receptaculo Pomacearum aemulum, quam involucro proprie 
sic dicto, fere judicarem. Calyx 3merus vicinas Magnoliaceas forsan re- 
ferret. Stamina numerosa interiore latere disci provenientia nec iisdem fa- 
miliis aliena viderentur; finge enim discum calyce accretum et haberes in- 
sertionem perigynam Pomacearum. Ut autem ex his exterioribus signis ad 
ea, quae forsan magis essentialia habeantur, transeamus, similitudo minor 
evadit. Fructus Chlaenacearum loculicide 3valvis, semina in loculis saepe 
solitaria, a columella persistente centrali pendula, embryoque viridis vix af- 
finitatem cum familiis allatis comprobare mihi videntur. 
Opinio de affinitate cum Malvaceis praesentia involucri et staminibus 
monadelphis praecipue nititur. Quam vero laeve sit argumentum ex invo- 
lucro petitum et Malvaceae et Chlaenaceae mihi demonstrare videntur; in 
utroque enim ordine nunc adest, nunc deficit. Stamina monadelpha quod 
attinet, nec haec affinitatem ordinum confirmare mihi videntur. Diverso 
enim et quasi contrario modo oritur monadelphia, mediante nempe disco 
in Chlaenaceis exteriore, in Malvaceis interiore — si omnino discum in his 
assumere liceret. Habitus caeterum diversus contra proximitatem ordinum 
praecipuum argumentum mihi adparuit. 
Quae si ita sint, nonne potius Erythroxyleis proxime superiores ha- 
berentur? Embryo viridis intra albumen, dehisc*eutia fructus et semina a 
columna persistente suspensa Evonymum referunt; stamina a disco cre- 
nulato provenientia, petala ima basi aliquando cohaerentia Erythroxyleis vi- 
cinas quoque suadeant. Squamae bracteales Erythroxyli, mediantibus bra- 
cteis Rhodolaenae, forsan cum involucro Chlaenacearum comparandae. Folia 
penninervia, vernatione longitudinaliter plicata, Chlaenaceis haud minimi 
' momenti signum considerant; idem in Erythroxyleis nonnullis obtinere, ex 
I observationibus Martii sequi putarem. 
Ut itaque Chlaenaceas interpretari ausus sum, Erythroxyleis et Cela- 
strineis formam perfectius corollatam constituere viderentur, qualam fere 
Malpighiaceae .Acerineis, aut Staphyleaceae Hippocrateaceis, aut Tiliaceae Vi- 
tideis. Per gradus itaque analogos a formis magis inconspicue corollatis 
priorum, ad has, perfectiori corollae evolutione insignes, posteriorum adseen- 
dunt series diversae. 
I 
