298 
HippocRATEACE^ (ielastrineis proximee creduntur, iisque formam 
collateralem, gemmulis pluribus heterotropis instructam, for- 
san constituentes. 
De vera affinitate Hippocrateacearum dubia forsan nondum soluta. 
Kx observationibus Paveri sequitur, gemmulas esse heterotropas; mihi ipsi 
fructum examinare tantum licuit. Ex hoc in seminibus erectiusculis raphen 
exteriore latere adscendentem credidissem, quod affinitatem cum Rhamneis 
potius quam cum Celastriueis indicare videretur. Stamina 2 petalis ante- 
posita observavit Payer, tertio inter petala 2 inserto; quam dispositionem 
mque in favorem affinitatis cum Rhamneis — nec cum Celastrineis — af- 
ferre liceret. In Rhamneis vero discus intra stamina evolutus, in Hippo- 
crateaceis extra eadem; atque inter Celastrineas, quales saltim hodie limitan- 
tur, adest genus Putterlickiae, quod gemmulis pluribus transitum ad Hippo- 
crateaceas efficere forsan censeatur. Hippocrateaceas igitur inter Celastri- 
neas et Staphyleaceas intermedias suspicatus sum. 
Staphvleace.e sunt .Mulpigbiaceis et forsan pnecipue Harrisonieis 
evolutione 'florum analogae, formam foliis compositis quasi 
perfectiorem Hippocrateacearum, ut videtuV, sistentes. 
' De affinitatibus Staphyleae aliquantulum dissentiunt systematici. Lin- 
n.Tus eam cum Sapindaceis in ordinem conjunxit. Inter Rhamnos Evonymo 
proximam posuit Jussieu. Eandem de affinitate opinionem professus est 
Adanson. Sequentes auctores nunc Linnaeanam, nunc Jus.sieuanam opini- 
onem amplectentes, plerumque Staphyleaceas inter utrasque intermedias 
considerare videntur. 
Mihi Staphyleaceas Celastrineis potissimum propinquas, apparet. Ha- 
bitus fruticum, cortex coloratus, folia opposita in utroque ordine eadem. 
Si recte statui Harrisoniam esse Celastrineis propinquam, foliis compositis 
insignem, si jure Acerineas Celastrineis vicinas consideravi, nec folia com- 
posita Celastrineis aliena adpareant. In structura florum et pistilli nihil vi- 
deo, quod alteri ordini non conveniret. Gemmulae tantum in Staphylea 
plures et heterotropae ; si autem jure Putterlickiam Celastrineis retulerunt, 
nec hoc respectu foret differentia. Euscaphis, Staphyleaceis adnumerata, 
quoad fructum et arillum Evonvmum fere refert. Intra albumen tenue 
embryonem viridem in utroque ordine habemus. — Exstat praeterea plan- 
ta, quae si recte Staphyleaceis referatur, Celastrineas vix dubie proximas sibi 
vindicat; de Ochrante loquor, quae a Lindleyo initio quasi Hypericinea ano- 
mala habita fuit, hodie vero Cuuoniaceis adscribitur. Hanc ipse jamdiu 
Slaphyleaceam consideraveram, quum eandem opinionem a Planchon ex- 
pressam viderem. Cutn stipulis floribusque Staphyle® folia simplicia Ce- 
lastrinearum conjungit. Characteres floris, quantum innotuerunt, Staphy- 
leaceam pariter indigitant. Si igitur hmc vere Staphyleacea, patet, ut pu- 
tarem, Staphyleaceas in vicinia Celastrinearum esse disponendas, et a Sa- 
pindaceis paulo longius remotas esse. 
Staphyleacea, licet familiam naturalem paucis membris constitutam ef- 
