321 
tineas retulimus, bractearum summam evolutionem characteristicam consi- 
derantibus, Cupressineas ejusdem seriei membra habere, fas fuit. 
Pkoteace.£ sunt Thymeleis, Santalaceis, Elaeagneis, etc. evolu- 
tione florum fere analogae, affinitate forsan ad Coniferas ac- 
cedentes, earumque formam perigonio instructam, ut vide- 
tur, constituentes. (Tab. VI. fig. 8-10.) 
De affinitatibus Proteacearum non admodum disputarunt Botanici. 
Linnaeus pauca genera sibi nota una cum Globularia, Selagine et Uipsaceis in 
ordinem conjunxit. A Jussieuo in vicinia Thymelearum positas, ibidem se- 
quentes Systematici fere omnes retinuerunt. Varias quoque cum bis in 
structura floris offerunt analogias, quas tamen affinitatis indicia vix vellem 
consideratas, quum et habitu tlorescentiaque versus longe diversas plantas 
tendere, et constanti gemmul® directione et structura longe differre vi- 
deantur. 
Quantam plerumque floris structurae vim in affinitatibus dijudicandis 
tribuant, tantam si hoc loco quoque adscriberemus, patet Daphneas, Elae- 
agneas, Santalaceas, Loranthaceas, Laurineas etc. invicem proximas esse 
habendas. Quum vero his ipsis exemplis eluceat, summam similitudinem 
floris cum summa dissimilitudine aliorum organorum (gemmularum etc.), 
quibus immo vim characteris superioris dignitatis hodie concedant, posse 
conjungi, nescio anne assumere fas sit, gradum consimilem in evolutione 
floris analogiam, non vero affinitatem, indicare. 
Si igitur Proteaceae, gemmulis apotropis a basi ovarii adscendentibus 
instructae, a Thymeleis, quarum gemmulae pendula? epitropa? sunt, remo- 
veantur, restat quaerere quibus melius adproximarentur. Difficillimam quae- 
stionem equidem puto, nec sine multa haesitatione opinionem, quam om- 
nes forsan absurdam habebunt, proferre audeam. 
Nobis naturam nusquam facere saltus perpendentibus, et evolutio- 
nem entium per series ab imperfectioribus ad perfectiora ubicumque ob- 
venientem agnoscentibus, Proteacearum affines tum in imperfectioribii^^jui- 
busdam, tum in perfectioribus quaerendas esse, verisimile adparuit. Me- 
moria quoque repetentibus, quod alias formas imperfectas ad suas quasque 
perfectiores reducere liceat. Coniferas vero, quae gentem numerosam vegeta- 
tionis hodiernae adhuc constituant, ab aliis omnibus in Systemate remo- 
tas manere, operae pretium visum est inquirere, anne Proteaceae formam 
forent superiorem Coniferarum. In toto enim Plantarum regno nulla ad- 
paruit familia, quae ita ac Proteaceae mores simul ac habitum Coniferarum 
referret. Dum vero Coniferae in hemispherio boreali praecipue vigent, Pro- 
teaceae earum locum in hemisphaerio australi occuparent, typum eundem 
quasi perfectiori stadio exhibentes. 
In utraque familia habitus et crescendi modus in genere idem. Folia 
acerosa et consistentia dura. Coniferis ita characteristica, in Proteaceis nec 
rara sunt. Rami verticillati, quibus .Abietinearum habitus quoad magnam 
partem pendet, nec in Proteaceis desiderantur. Utriusque saepe in gemma 
21 
