325 
logas jure quodam demonstraverim, sequitur omnium invicem congruentias 
omnium quoque affinitatem novis argumentis confirmare. 
Compositae sunt Dipsaceis, Valerianeis, Campanulaceis, etc. certo 
respectu analogae^ Proteaceis et Brunoniaceis subcollatera- 
les et aftinitate proximae, ipsae series nonnullas collaterales 
absolventes. (Tab. XXIV. (ig. 12.) 
Compositae classem constituunt plantarum, a reliquis certis quibus- 
dam notis ita distinctam, ut nec de limitibus nec de affinitatibus fere dis- 
sentierunt Botanici. Ob corollam gamopetalam epigynam cum ordinibus, 
quibus similis floris adparatus adest, semper compararunt. Nobis formas 
epigynas gamopetalas ad diversas regiones systematis referentibus, diversa 
admodum de affinitate Synantherarum opinio sese obtulit. 
Urgente praecipue Friesio, nonnulli bodierni systematici Synantheras, 
plantarum perfectissimas considerantes, in ipso systematis vertice posue- 
runt. Contra ejusmodi dispositionem objiciendum videtur, vim argumento- 
rum, quibus insistit Fries, recentioribus de evolutione floris detectis om- 
nino esse infractam. Nec enim Synantheras plures metamorphosis gradus 
percurrere quam plurimas alias plantas mihi persuadeam, nec de perfecti- 
ori evolutione calycis convictus sum, nec hodie statuere liceat, plantas sym- 
metricas esse verticillatis imperfectiores. Contra Synantheras hoc respectu 
praeterea suadent, tum frequens florum diclinia, tum flores congesti, tum 
gemmulae solitariae; in plantis enim phanerogamis omnium consensu infi- 
mis, gemmulae saepissime paucae evolvuntur, copia florum sine damno pro- 
lis paucitatem gemmularum compensante. Ea quoque Synantherarum ra- 
tio. Cum his tamen neutiquam denegatum volui, Synantheras nonnullas 
Gamopetalis pluribus esse analogas, easdemque supremum occupare gra- 
dum inter suas propinquas. 
Ut nostra de affinitate Synantherarum opinio intelligatur, sequentia 
observare lubet. Synantherae vegetationis hodiernae plebem numerosissi- 
mam constituentes, recentioris sine dubio originis sunt, et mutatam inde 
induuntur formam — viliorem si velis, at quasi magis cultam. Proteaceae, 
contra, ut regiones in quibus hospitantur, mundi pereuntis reliquiae viden- 
tur. Si itaque formas, quibus proxime invicem convenirent istae familiae, 
quaereres, illas opus esset comparare Synantheras, quas forsan primige- 
nitas a hodierna et magis vulgari facie abludentes formas noscimus, in re- 
gionibus hemisphaerii australis, quarum inclementia regionis vastitate ma- 
rium moderata est, persistentes. Si earum regionum formas frutescentes 
cum Proteaceis comparaveris, et habitum et forsan typum eundem agno- 
sceris. Nassavia', Triptilia, Chuquiragae, Mutisiae, Augustae etc. etc. formas 
Proteacearum saepe mire referunt. Ipsi Cardui sunt quasi nostratum Pro- 
teae. Florescentia omnino eadem; eaedem bractea scarios® calathium cir- 
cumdantes. Seriem formarum ab Abietineis ad Proteaceas, a Proteaceis 
ad Synantheras prodeuntem si agnosceris, quantum bractea ista et flo- 
rescentia aggregata ad, affinitatem ipsam probandam valeant, facile quoque 
