336 
IIrnsloviacEjE sunt Salicineis e\ una parte, Belangereis ex al- 
tera collaterales, allinitate, ut videtur, Ilypericineis proxi- 
mae, earumque formam diclifiem et apetalarn constituentes. 
De affinitatihus Hensloviae in varias directiones inquisiverunt Syste- 
niatici. R. Brown analogiam quandam habitus cum Oleaceis et speciatim 
cum Syringa’, Griffith vero intlorescentiam Combretacearum similem indigi- 
taverunt. Lindley eam olim formam quandam apetalarn Rhamnalium suspi- 
catus est; in ultimo vero opere certius Hydrangeaceis consanguineam statuit. 
Endlicher Hensloviaceas Salicineis proximas posuit, de affinitatibus nullum 
judicium offerens. Bentham Cunoniaceis affines credidisse dicitur. Plan- 
chon, in peculiari de affinitatibus Henslovi® tractatu, affinitatem cum Ly- 
thrarieis et speciatim cum iis, qu® dentibus calycis accessoriis carent (Law- 
sonia, Crenea, Adenaria et Abatia), argumentis e tota piant® structura du- 
ctis, demonstrare conatus est. 
Auctoritatem et argumentationem Plauchoni ita sequor, ut Hensloviam 
a Lythrarieis allatis affinitate haud longe remotam censeam. Attamen sta- 
mina sepalis alterna forsan a proprio typo Lythrariearum abludere cense- 
ant. Hinc Hensloviam in serie collaterali disponendam putavi. 
IIypehici.ne^: sunt Tainariscineis et Lagerstroernieis collaterales, 
aflinitate forsan Hensloviaceis proximte et illarum formam 
perfectiorem constituentes. (Tab. XXIV. lig. 13.) 
Dubia admodum et obscura videatur qu®stio de affinitatibus Hyperi- 
cinearum. .A Linn®o Primulaceis et Gentianeis adproximat®, ab Adanso- 
nio Cisteis, a Jussieuo et sequentibus plurimis Guttiferis affines habentur, 
expresso a nonnullis dubio an melius juxta Cistineas fuissent disposit®. 
Reichenbach Lineas et Hypericiueas in eandem familiam conjunxit. 
Cistine® et Line®, pr®ter alias differentias, gemmularum typica po- 
sitione epitropa a Hypericineis, quarum gemmulas apotropas Elodea de- 
monstrat, differunt; mihi itaque similitudines, qu® haud pauc® adsunt, vix 
indicia affinitatis existimand® videntur. Primulace® et Gentiane® evolu- 
tionis norma gemmularam convenientes, aliis characteribus longius remo- 
ta. Guttiferas, si quodam respectu bene convenientes adparerent, aliis 
longissime distantes putarem. 
Qualitates consimiles Hypericinearum et Guttiferarum in consanguini- 
tatem stabiliendam haud minimum contribuisse suspicor. At qualitates 
Lawsoni® et Hypericinearum non minus conveniant, et de Lafoensia Pa- 
cari statuit Aug. St. Hilaire (FI. Bras. p. 160), plantam esse tinctoriam, 
cujus ex cortice foliisque color luteus extrahitur. Lythrarie® nonnull® 
quoque glanduloso-punctat®; in Hypericineis nonnullis (H. cocMnchinensi) 
glandulas in folio nullas, prmter seriem marginalium, video; et his analoga 
censeatur, qu® solitaria in apice folii Lafoensi® provenit. Herb® Hyperi- 
cinearum et Lagerstroemiearum, ex. gr. Physocalymm®, non parum invicem 
similes; caules quadranguli in utraque familia frequentes. Observationibus 
recentiorum liquet, stamina Hyperici fasciculata ex singulis gibberibus pro- 
