337 
venire; si recte statuerim, Lawsoniam et Columelliam esse invicem af6nia, 
nonne fasciculis Hyperici analogon quid in staminibus Columelliae, non ima 
tantum basi, sed tota filamentorum parte cohmrentibus, assumere liceret. 
Evolutio centrifuga staminum Hyperici, nonne ejusdem evolutionis centri- 
fugae floris, quae in Lythrarieis ulterius perducta, stamina et petala ab in- 
sertione propria hypogyna ad superiorem partem calycis removeat, foret 
indicium? Antherae contortae Columelliae nonne cum antheris elongatis, 
medio adfixis demumque tortis nonnullarum Lythrariearum (Lawsonia etc.) 
comparandae; et ex his in antheras breviores quidem, at pari modo fixas, 
Hypericinearum facilis foret transitus? Carpella, quae io Lythrarieis saepius 
2 videntur, in Hypericineis plerumque numerosiora; at carpellis in utroque 
ordine numero diversis, huic differentiae non nimiam vim tribuendam esse, 
patet. Ex evolutione pistilli liquet, cavitatem ovarii excavatione disci praecipue 
oriri; placentae itaque sunt quasi partes persistentes axis, quae, evolutione 
centrifuga extra ovarium in Lythrarieis obveniente, basales manent; in 
Hypericineis vero parietales evadunt, forsan simili evolutionis norma intra 
ovarium assumenda. Gemmularum evolutionis norma apotropa (ut ex Elo- 
dea sequitur) in utraque familia eadem; at in Hypericineis plurimis gemmu- 
lae numerosiores quoquoversae sunt. Gemmula Hyperici et Lythri admo- 
dum similis; semina denique utriusque familiae minuta, saepe in alas ex- 
tensa, albumine destituta dicuntur, licet endopleuram carnosam, quam utri- 
que familiae aliquando tribuerunt, vix non albuminis formam esse, putarem. 
Quae quidem de affinitate opinio praecipue staminum ante petala situ 
in Hypericineis infirmari forsan videatur; hinc seriem diversam at vicinam 
efficere putavi. Inquirendum pra>terea quomodo oriantur stamina 2, quae 
geminatim ante sepala Laxvsoniae posita dicunt; an ex gibbere petalis an- 
teposito in latus dejecta, an duplicatione unius, sepalo antepositi? 
Si itaque jure quodam Henslowiam Lythrarieis affinem demonstravit 
Planchon, haec vero a Lythrarieis eodem modo ac Hypericineae positione 
staminum differat, nonne Henslo^wiam formam inferiorem Hypericinearum 
esse, jure quodam assumeremus? 
Hypericinearum hoc modo cum Tamariscineis analogiae, dispositione a 
nobis exhibita, quoque consulitur, et Henslowiaceas non omnino immerito 
in vicinia Salicinearum ab Endlichero dispositas fuisse, forsan eluceat. 
Carpella Hypericinearum, ubi isomera, sepalis anteposita nasci obser- 
vavit Payer. In H. Gebleri vero eadem petalis anteposita adnotavi; utrum 
hoc an illud rectius, hodie decidere nequeam; an utrumque obveniret? 
Belangere.*: sunt llenslovviaceis fere analogae proximeque collate- 
rales, Lagerstroernieis forsan affinitate proximae, earumque 
formam inferiorem apetalam constituentes. 
De Cunoniaceis loquens, Belangeram a caeteris ordinis membris evo- 
lutionis norma gemmularum differre, statui. Quantum enim hoc ex iis, 
quae comparare potui, dijudicare liceat, gemmulas Belanger® adseendentes, 
raphe interiore latere ad chalazam superam prorepente et micropyle ex- 
22 
