342 
Saliclnej: sunt Amentaceis cieteris evolutione floiuni et flore- 
scentia analogae^ at pluralitate et positione gemmularum di- 
versae, aliam et quidem longius remotam seriem Tamarisci- 
nearum inchoantes, et harum formam inferiorem apetalam 
et diclinem constituentes. (Tah. XXIV. fig. i6-l7.) 
Satis superque inter Botanicos constat, diversissimas plantas tlore- 
scentiam sic dictam amentaceam proferre. Praeter plantas vulgo Amenta- 
ceas dictas, habemus Scepaceas, Urticeas, Juglandeas, Piperaceas, Cypera- 
ceas, etc., quarum florescentia revera eosdem offert characteres. Quas om- 
nes analogas esse, nec affines, vix alicui dubium maneat. Florescentiam 
itaque amentaceam inferioris cujusdam florum evolutionis indicium, potius 
quam affinitatis argumentum, considerare discimus. 
Qu® si ita sint, Salicineas quoque a Cupuliferis et Betulaceis remo- 
vere non dubitamus. Affinitates enim plantarum non ex partibus deficien- 
tibus, quarum naturam ignoramus, sed ex iis, qu® evolut® adsunt, dijudi- 
cand® sunt. Hoc ducti principio, differentias, qu® inter Cupuliferas, Betu- 
laceas et Salicineas obtinent, magni momenti sine dubio consideremus. 
Pistillum in Betulaceis et Cupuliferis bi- pluriloculare, germine in illis 
supero, in his infero dicto, gemmulisque in loculo singulis aut duabus ita 
pendulis, ut raphe latere axili et placent® in chalazam basalem descendat, 
micropyle supera. Pistillum Salicinearum, carpellis 2 ut videtur constitu- 
tum, uniloculare manet. Gemmui® in placentis parietalibus numeros®, 
duplici aut multiplici serie provenientes, adscendentes, anatrop®, raphe a 
placenta aversa, micropyle parietem spectante et extrorsa infera. Positio 
partium itaque in Betulaceis et Salicineis valde diversa. Gemmulas tamen 
Alni initio erectiusculas et tantum evolutione pistilli evadere pendulas, ide- 
oque in utraque familia gemmulas esse ejus norm®, quam epitropam no- 
minavimus, forsan quis vellet observatum. Animadvertere vero lubet, pla- 
centam in Salicineis vix vulgari norma esse parietalem. Imam enim ger- 
minis partem tantum occupat, et gemmularum evolutio a basi sursum pro- 
cedere mihi adparuit. Hinc conjicere liceat, evolutione quadam centrifuga, 
• — placenta nempe a basi et axi in parietem sensim prorepente — , pla- 
centationem fieri spurie parietalem, velut in Mesembryauthemis, Cacteis, Ta- 
mariscineis etc. idem obtineat. Sin ita, gemmui® typice forent apotrop®, 
et ab illis Betulacearum et Cupuliferarum omnino contrario modo evolut®. 
Quibus perpensis, familias istas ad longe diversas series pertinere, mihi vi- 
detur perspicuum. 
Salicineas ob fructus typum plane diversum ab Amentaceis differre, et 
forsan Tamariscineis propiores, ex iisdem, calyce et corolla suppressis, 
quasi transformatas, jam enuntiavit Bartling (Ord. Nat. p. 119.) 
TamaiuscinejE sunt Salicineae perfectiores, nempe hermaphroditae, 
calyce et corolla instructae, 4-S-merae, staminumque ver- 
ticillo simplici aut duplici; placentatione, gemmulis, semini- 
busque congruentes. (Tah. XXIV. fig. '14-15.) 
