344 
De affinitate Crassuiacearutn variae Systematicorum opiniones. Lin- 
naeus Succulentarum ordini, cui Portulaceas, Ficoideas et Saxifrageas recen- 
tiorum retulit, Crassulaceas adscripsit. Adansonius familiam separavit, quam 
Portulaceis suis — inter quas Ficoideae- et Saxifrage® militant — proximam 
finxit. Ant. L. de Jussieu affinitates easdem ex una parte agnovit, ex al- 
tera convenientiam cum Caryophylleis solita sagacitate indigitavit. Sequen- 
tes systeraatici tramites ita ductos persecuti sunt, nunc (Agardh) cum 
Succulentis propriis, nunc (Lindley JVat. Syst. of Bot.^ Endlicher, Fries) 
cum Saxifrageis Crassulaceas collocantes, nunc (BartUng et Adr. de Jus- 
sieu) inter Succulentas et Saxifrageas intermedias. DeCandolle affinitatem 
cum Saxifrageis, mediante Penthoro, et cum Paronychieis, mediante Tillma, 
indicavit. Lindley denique in ultimo suo opere Crassulaceas, ab illis om- 
nibus remotas, inter Sauvagesieas et Turneraceas disposuit. 
A Saxifrageis, me judice, longius revera distant. Gemmul® in non- 
nullis — Kalanchoe — evidenter ad typum, quem in familiis Cyclosperme- 
arum offendimus, confect® sunt. Hilum a micropyle distat, ipsa gemmula 
suo apice versus funiculum elongatum incurvatur, et ita tendentiam ad 
gemmulam amphitropam Cyclospermearum exhibet. Curvatura autem ita 
exigua, ut sacculus embryonis fere rectus maneat. In aliis — Sedum — 
gemmula quoad formam potius anatropa dicenda, at nuclei pars elongata 
tenuis, secus raphen persistens, amphitropam gemmulam et forsan naturam 
albuminis hic quoque prodit. Io aliis denique — Umbilicus, Thisantha — 
nullam incurvationis gemmul® tendentiam detegere valui. Crassulace® ita- 
que hoc respectu - invicem differunt, ut inter Cacteas formae divers®. Gem- 
mulffi autem in nonnullis sub-amphitrop® viciniam Cyclospermearum mihi 
demonstrant. 
Crassulaceis hoc modo ad viciniam Cyclospermearum relegatis, qu®- 
ritur, utrum inter ipsas recipiantur, an tantum in propinqua serie dispo- 
nerentur. Quoad gemmulas, pari modo fere divers® sunt Elatine® ab Al- 
sineis, Frankeniace® a Sileneis. Au igitur omnes has in unam seriem — 
abludente gemmul® forma a propriis Cyclospermeis distinctam — colligere 
oporteat, an potius neglecta modificatione struetur® gemmularum, ad suas 
quasque Cyclospermearum formas easdem referre? Equidem confiteor, me 
hac in re admodum dubium fuisse, et si priorem dispositionem hoc loco 
amplexus sim, nec tamen argumenta magni momenti contra alteram affe- 
renda haberem. Sequentibus vero ductus fui: 
Habitus Crassulacearum ®que cum Tamariscincis ac cum Succulentis 
aliis componitur. Si florescentia in oppositifoliis magis Caryophylleas re- 
ferat, in alternifoliis, contra, a Tamariscineis parum recedit. Petala Cras- 
sulacearum persistentia potius Tamariscineas, quam Portulaceas aut Fi- 
coideas vicinas suadent. Carpella petalis isomera et anteposita in Tama- 
riscineis et Crassulaceis, iisdem alterna in Ficoideis et Caryophylleis; quod 
in Crassulaceis invicem separantur, non magis Tamariscineis quam Caryo- 
phylleis alienum videatur, prmeipue si Reaumuria, qu® a Tamariscineis vix 
removenda, carpella sejungere tenderet. Squam® hypogyn® colorat® in 
Crassulaceis frequentes, in Tamariscineis quoque admodum conspicu®; in 
