350 
baginem vero Nyctagineis. A. L. de Jussieu Plumbaginem et Staticen in 
ordinem conjunxit, quem, una cum Amaranthaceis, Plantagineis et Nyctagi- 
neis in classem propriam retulit, nulla omnino de affinitate propria emissa 
opinione. Bartling Plumbagineas staminum situ ad Primulaceas paulo ac- 
cedere, Globulariis vero et Dipsaceis magis affines esse, judicavit. In sy- 
stemate Endlicheri una cum Plantagineis agmen ducunt Gamopetalarum, 
admissa quadam inter utrumque ordinem affinitate, a Roberto Brown jam 
enuntiata. Lindley, Fries, Adr. de Jussieu Primulaceis et Plantagineis pro- 
ximas ponunt, dubiis hic illic de vera affinitate plus minus conspicuis. 
Staticineas et Plumbagineas proxime affines esse, una voce conclamant 
Systematici; attamen duplicem typum ita diversum intra familiam generibus 
tam paucis constitutam, nulloque evidenti inter utrumque transitu, exsistere, 
suspicionem forsan moveat, easdem esse analogas formas diversarum seri- 
orum potius quam evolutiones diversas ejusdem. Corolla monopetala et 
polypetala, stamina corollae monopetalae libera, polypetalae vero epipetala, 
sunt characteres tanti valoris, ut singuli ordinem in systematibus condere 
plerumque sufficiant. Qualitates quoque omnino diversae dicuntur. 
Veram affinitatem Staticinearum cum Polygoneis esse suspicor. Si 
Polygoneas nonnullas cum Staticibus comparamus, habitu sane parum di- 
versas invenimus. In St. monopetala caulem pari modo articulatum et 
ochrea cinctum-, vagina sub capitulo Armeriae ochrea videtur folii involucra- 
lis. Flores in Staticibus nonnullis spicati, spica nunc in capitulum con- 
tracta, nunc in ramos soluta. Intra bracteas flores plures in utroque or- 
dine offendimus. Calyx saepe gamophyllus, scariosus et persistens, fructum 
includens in utraque familia. Stamina in Polygoneis perigonii lobis exteri- 
oribus, aut exterioribus et interioribus anteposita, aut denique cum lo- 
bis alterna — Koenigia. Situm staminum Koenigiae Staticineae servant. 
Styli plures, germen uniloculare unigemmulatum terminantes, et in Polygo- 
neis, ubi plerumque 3, et in Staticineis, ubi 6, obveniunt. Gemmula Poly- 
gonearum plerumque sessilis erecta et atropa; nunc vero ■ — in Brunnichia, 
Antigono — in funiculo elongato pendula, micropyle infera (Endl.)^ demum 
supera, ita, quantum ex descriptione Benthamii et Endlicberi colligere li- 
ceat, miram evolutionem gemmulae Staticinearum omnino referens. Funi- 
culus Staticinearum elongatus nec cum Primulaceis, nec cum Plantagineis 
bene convenit- inter Curvembryeas vero frequens, et incurvatura duplex 
haud infrequens — Mesembryanthema, Cacti. Embryo denique valde evo- 
lutus, albumine farinaceo cinctus, utrique familiae pertinet. Telam con- 
ductricem ex germinis vertice ad gemmulam Polygonearum descendere ob- 
servarunt (cfr. Endl. l. c.), quod dictum volui, quum hoc Staticineis prae- 
cipue characteristicum agnoscant. 
Frankeniaceffi. 
Ephedracese? Polygoneas Staticineas. 
Paronychieae — Caryophylleae. 
