Nyctagine^ ex una parte Polygoneis, ex altera Phytolaccaceis 
affines habentur, in serie familiarum prope has collocandae, 
Convolvulaceis et Plumbagineis affinitate proximae et harum 
formas inferiores constituentes. 
De affinitatibus Nyctaginearum nullam opinionem a Linnaeo expressam 
video; in Fragmentis Mirabilem inter Solanaceas enumeraverat; postea vero 
de hoc aliter judicasse videtur. Nec de affinitate Nyctaginearum certam 
opinionem habuit Jussieu; de Mirabili dixit: genus affine Amarantheis et 
Caryophylleis semine farinaceo, Dipsaceis habitu et calyce duplici; pluri- 
mis tamen discrepans signis, difficillime ordinandum. Interea ordinem in 
artificiali sua dispositione inter Plantagineas et Plumbagineas admisit. Bart- 
ling et Endlicher Nyctagineas nulli plantarum ordini cognito arcte affines, 
Polygoneis proxime accedentes, dicunt. Ex embryonis structura aliquam 
cum Petiverieis analogiam indigitat Endlicher. Una cum Staticineis, Vale- 
rianeis proximas enumeravit C. Agardh. Inter Cyclospermeas, — inter 
Phytolaccaceas et Amarantbaceas — recepit Adr. de Jussieu. Brongniart 
in Caryopbyllinearum classe Nyctagineas primas cum dubio disposuit. 
Choisy, qui Nyctagineas in Prodromo Candolliano tractavit, opinionem de 
affinitate cum Valerianeis, mediante Boerhavia, jam quidem a Jussieuo ex- 
pressam, amplectitur. Lindley deniqne affinitatem cum Chenopodieis et 
Amaranthaceis evidentem putavit. 
Nyctagineas evolutione pistilli cum Bivineis et Petiverieis convenire, 
hodie satis comprobatum videtur. Structura ipsius gemmulae Rivineas quo- 
que referunt. Gemmula solitaria basali, et calyce post florescentiam in- 
crescente, cujus tendentia in multis et Polygonearum et Nyctaginearum ge- 
neribus manifesta est, cum Polygoneis, mediante forsan Triplari, quodam- 
modo connectuutur. 
Vacillante adhuc inter involucrum, calycem et corollam functione ver- 
ticillorum floralium Nyctagineae insignes mihi videntur. Textura perigonii, 
quae in nonnullis calycina, fit in aliis omnino corollina. Cingitur hoc peri- 
gonium nunc involucro (flores plures includente), nunc phyllis in calycem 
proprium confluentibus; nunc nudum manet aut tantum bracteis fultum. 
Ut intra stipulas easdem gemmae foliiferae plures aliquando (in Rumice ex. 
gr.) proveniunt, ita in Nyctagineis inferioribus gemmae floriferae plures in- 
tra bractearum verticillum colliguntur; in aliis generibus hae bracteae magis 
adhuc in involucrum coalescunt, quod denique in supremis generibus gem- 
mam floriferam unicam includit et calycem proprium sic efficit. Seriem a 
generibus perigonio simplici, ad genera corolla et calyce instructa (Mira- 
bilis) ipsae Nyctagineae hoc modo absolvunt. Natura ita definitiones no- 
stras spernit, et quod uno loco calycem appellamus, id fit altero corolla. 
Nec minus, hoc Nyctaginearum exemplo, demonstratum puto, quam parvi 
momenti in affinitatibus dijudicandis sit perigonium simplex aut duplex. 
Si enim intra eandem familiam utrumque habemus, nonne quoque alias fa- 
milias, qu® alio respectu similes, prssentia vero simplicis aut duplicis pe- 
rigonii sint distinet®, affines considerare oportet? 
