370 
Rivineas et Petiverieas esse proxime analogas, inter Systematicos om- 
> nes hodiernos satis constat. Gemmulae tamen forma, indeque pendente 
forma embryonis, situque albuminis invicem differunt eodem plane modo, 
quo multae familiae, quas ob eandem rationem a Curvembryeis distantes ha- 
bent Systemadci, — Crassulaceae, Elatineae aliaeque, quas hoc loco Curvem- 
bryeis proximas collocare ausi sumus. Exemplo Petiveriae istarum affinitas 
cum Curvembryeis ita quodammodo ad oculum demonstratur. 
In Petiveria gemmula ab interiore parte loculi et a placenta basali 
adscendit erectiuscula, funiculo breviori suffulta, regione rapheos latus styli 
et placentam spectante, micropyle extrorsum deorsa. Gemmula itaque apo- 
tropa, ut Curvembryeis norma est. Quoad formam rectiuscula, gemmulam 
anatropam omnino refert. Chalaza autem et regio, ex qua integumenta 
procedunt, non est apicalis, sed revera cum hilo conjuncta; integumenta 
uno latere ampla, altero brevissima — gemmula itaque quoad evolutionem 
revera campylotropa, licet forma exteriore anatropam referat. Micropyle a 
hilo paulisper remota, gemmulam Curvembryeam quoque prodit. — Semi- 
nis differentiae a forma gemmulae pendere videntur. Dum in Curvembryeis 
propriis sacculus embryonis circa nuclei persistentem partem incurvatur, et 
haec nuclei persistens pars in albumen centrale transmutatur, in Petiveria, 
contra, sacculus embryonis nullam inclusam nuclei partem ambit; nec ita- 
que albumen centrale obvenit, sed stratum tenue, quod adest, ad periphe- 
riam restringitur. — Quibus omnibus sequitur, gemmulam Rivinae et Peti- 
veriae ad eundem typum revera esse confectam, sed sub evolutione semi- 
nis in formas dissimiles abire, quae seriebus affinibus at diversis typicae 
evadunt. 
PHKYM.-tCE^ sunt Petiverieae corollatifij symmetricae^ didynamae, 
calyce altius gamosepalo, radicula supera. 
Si jure quodam statui, Nyctagineas et Convolvulaceas, Polygoneas et 
Staticineas, Batideas et Stackhousieas esse invicem affines, utut diversas 
eodem modo quo Paronychieae et Caryophylleae, Aizoideae et Mesembryan- 
themeae, quas affines agnoscunt; si hoc, inquam, recte statui, Petiveriam 
et Phrymam quoque affines jure quodam assumere mihi videor. Phry- 
mam revera Petiveriae sistere formam corollatam, fere extra dubitationis 
aleam positum crederem. 
Petiveria est alternifolia, floresque ejus in spica alterni; Phryma ha- 
bet folia floresque in spica oppositos. Bracteolas autem 2 laterales, florem 
PetivericB fulcientes, intlorescentiam demonstrant typice centrifugam, et ty- 
pum plantm oppositifolium. Flores Phrymae a situ opposito in alternum 
facilius quoque abeunt; et in Verbenaceis, quas Phrymae proximas vix non 
habent omnes, flores regulariter alternant. Sepala Petiveriae, in flore 
membranacea et minuta, cum fructu increscunt, evadunt glumaceo-arida 
nervisque validis percursa. Iu Phryma eadem transformatio; calyx, hic 
vero altius gamophyllus, in flore membranaceus, cum fructu increscit, ner- 
visque validissimis striatus evadit. Stamina diverso modo posita dicuntur, 
at staminum numerus et dispositio in Petiveria quoque valde varians. Ipse 
