373 
CevalliEjE sunt forsan Peponiferarum infimae, nempe diclines, 
apetalae, staminibus fere petaloideis, floribus in speciem ca- 
pituli arcte congestis. 
De affinitatibus Cevalliae Systematici quam maxime dissentierunt. La- 
gasca, qui primus eam investigavit, Borragineis, Lindley Santalaceis, Arnott 
Thymeleis, quisquis expressis dubiis retulit. Hic quidem sui ordinis plan- 
tam jam suspicatus est, quod quoque agnoscere videtur Hookerus, qui eam 
Loasffi aut Bartoniae caulem et folia, florescentiam Echinopis, fructum vero 
sibi proprium gerere dixit. Calycereis vicinam indicavit L. Cl. Richard, et 
hanc de affinitate opinionem Endlicher in Supplemento primo Generum 
Plantarum amplexus est. Postea Loaseis una cum Gronovia affinem pro- 
clamavit, cujus opinionis dein asseclm fuerunt Lindley aliique. Ingeniosa 
haec cum Loaseis comparatio videatur; an quoque vera? Stamina plurima 
petalisque opposita Loasearum, gemmulae plerumque plurimae atque semina 
diversa, nonne aliam indigitarent seriem? Magis, ut mihi videtur, manifesta 
est cum Gronovia similitudo, germine, gemmula et semine congruentibus, 
habitu non -magis diverso quam Bartoniae et Loasae. Gronovia vero, pe- 
talis instructa et floribus hermaphroditis, dignitatem proprii ordinis forsan 
sibi vindicat. 
GiiONOViEiE sunt Cevallieae superiores, nempe corollatae et her- 
maphroditae. (Tab. XXVII. fig. Ii) 
Habitus Gronoviae affinitatem aut cum Cucurbitaceis aut cum Loaseis 
prodere censeatur. Cucurbitaceis genus adscripserunt Linnaeus et A. L. de 
.lussieu ; ut vero familiam sui juris Endlicher (in Enchiridio et G en. plan- 
tarum) atque Brongniart ad calcem Cucurbitacearum enumerarunt. Loa- 
seis contra Bartling, Hooker (Bot. of Beech. Voy.), .4. Gray (Pl. Turher.)., 
Lindley et Endlicher demum (in Supplemento) adjunxerunt. Si Cucurbi- 
taceas et Loaseas affines judicaremus, quaestio de affinitate Gronoviae mino- 
ris momenti videretur; sin vero Cucurbitaceas a Loaseis longius removea- 
mus, Gronovieas Cucurbitaceis affines habeamus necesse est. 
Opinio de affinitate cum Loaseis potissimum ex floribus hermaphro- 
ditis deducta videtur. Quam parum autem hoc in affinitatibus dijudicandis 
valeat, numerosissima exempla habemus. In Loaseis stamina numerosa, 
petalisque opposita fertilia, gemmul® epitropae plerumque plurimae, et se- 
mina minuta albuminosa; in Gronovia stamina definita sepalis sunt oppo- 
sita, gemmula apotropa, ut in Sicyoideis unica a vertice ovarii pendula, et 
semen exalbuminosum, quae omnia in favorem opinionis de affinitate cum 
Cucurbitaceis praevalere, appareat. Gronovieas itaque Sicyoideis proxi- 
mas puto. 
yEgre quidem dijudicatur utrum gemmula solitaria, a vertice ovarii 
pendula, epitropa sit, an anatropa. In Gronovia vero canalem styli pone 
gemmulam, h. e latere rapheos, apertum videre credidi; hinc apotropam 
judicavi. In juvenili germine gemmulam a pariete ovarii facile distinctam, 
funiculo crasso appensam vidi; serius vacuum ovarii cellulosa laxa, ut in 
