374 
Cucurbitaceis mos est, repletum fit, et gemmulse integumentum cum pa- 
riete ovarii fere contiguum cernitur. 
CccuRBiTACE.® mediuntibus Sicyoideis sunt Gronovieis sub-col- 
laterales, fldribus diclinibus et corolla gamopetala preecipue 
diversae. (Tab. XXVll. fig. 2-4.) 
Quo magis Ciicurbilaceae familiam naturalem et ab aliis abludentem 
constituant, eo difficilius de loco in systemate naturali judicetur. In Ber- 
nardi Jussieui distributione Trianonensi et in subsequente Horti Parisiensis 
dispositione .Aut. L. Jussieui ordo, utpote monopetalus, Campanulaceis as- 
similatur. Dein in Generibus Plantar. Jussieui apetalm consideratm, et prae- 
terea diclines, Euphorbiis quibusdam scandentibus, illinc mediante Papaya 
Urticeis accedere censebantur. A Candolleo et Aug. St. Hilaire inter Myr- 
taceas et Passifloreas dispositae, a Bartlingio, Lindley et Endlicher ordini- 
bus sic dictis parietalibus — Loaseis, Passifloreis, Cacteis pro.ximae — ad- 
numerabantur. Adr. de Jussieu inter diclines ordines, Papayaceis et Pan- 
giaceis affines, una cum Begoniaceis recepit, cum quibus ultimis quoque 
ab Ad. Brongniart in utiam eandemque classem conjunguntur. 
.Animadvertamus primum, sepala et petala distincta oriri', evolutione 
autem centrifugali mox praevalente axis in limbum extenditur, qui petala 
et sepala inferne io unum conjungit. Quicumque corollam nulla animi 
praeoccupatione systematica observaverit, gamopetalam praedicabit. Qui ita- 
que ex his characteribus affinitates plantarum dijudicant, nisi laesis princi- 
piis, Cucurbitaceas nec ordinibus sic dictis incompletis, nec polypetalis 
associare potuerint. Floris structura, me judice, evidenter ad ordines ga- 
mopetalos tendit et nescio sane quo pacto corollam a Solanacea ex. gr. di- 
stinguere liceat, nisi quod, expansione tori in limbum latiorem, petalorum 
sepalorumque bases in Cucurbitaceis latius co'haereant. Quae si ita sint, 
omnis revera cum Euphorhiaceis, Urticeis, Myrtaceis, Onagrarieis et pluri- 
mis ordinibus polypetalis sic dictis parietalibus tollitur analogia. 
Duae autem inter has sunt familiae, cum quibus Cucurbitaceas affines 
plurimi judicant, quae accuratius comparandae videntur, Loaseas puto et 
Passifloreas. Loaseae revera habitu .scandente, pilis pungentibus, forma et 
oppositione foliorum, floribus plerumque luteis atque fabrica germinis in- 
feri Cucurbitaceas quam maxime referunt; et tamen easdem longe remo- 
tas censere cogor. Accuratius enim comparatae differre videntur staminum 
numero et positione (fertilium), seminibus in Loaseis minutis, plurimis et 
alburainosis, in Cucurbitaceis magnis atque constanter exalbuminosis; gem- 
mulis denique et forma et positione diversis. Has enim in Loaseis typice 
epitropas video atque leviter incurvas; in Cucurbitaceis typice apotropae 
mihi adparuerunt. In Sicyo nempe funiculus crassus a vertice ovarii de- 
scendit, gemmulam gerens unicam, cujus latere dorsali canalem styli aper- 
tum videre credidi. In Cyclanthera placenta unica ex pariete descendit, in- 
teriore latere gemmulis dextrorsum et sinistrorsum exeuntibus onusta. 
Gemmul® leviter adscendentes gerunt raphen inferiore latere, micropylen 
