375 
superam placentae adversam. Si funiculos, ut oportet, placentae ramos co- 
gitamus, gemmulas apotropas esse elucet; si placentam abbreviatam et ad 
unicum funiculum reductam fingeremus, structuram haberemus qualem re- 
vera offert Sicyos. In caeteris Cucurbitaceis gemmulae magis heterotropae 
adparent; qualem enim in ultimo suo opere eximie illustravit Lindley pla- 
centarum structuram et positionem gemmularum, talem ipse, observationi- 
bus ex alabastro juvenili deductis, quoque vidi. 
Magnam quoque inter Cucurbitaceas et Passifloreas analogiam dene- 
gare noluerim; tanta revera est haec, ut etiam ab iis, qui characteres ger- 
minis superi et inferi magni faciant, non fuerit praetermissa. Et enim A. 
L. de Jussieu' et Linnaeus Passitloram Cucurbitaceis adnumerarunt, et re- 
centiores multi familias proximas considerant. Passifloreae, ut Cucurbita- 
ceae, sunt scandentes, gerunt folia forsan typice opposita aut saltem gemi- 
nata, uno vero in cirrum mutato aut in florem oppositifolium, sub evolu- 
tione in latus dejectum. Stipulae in Passifloreis saepe praesentes, nunc, ut 
fere semper in Cucurtiitaceis, deficiunt. Calycem et corollam ima basi con- 
junctas in utraque familia habemus. Coronae Passiflorae analogas papillas 
quoque in fauce Cucurbitacearum (Zehneria) pullulantes observarunt. Sta- 
mina a corolla gamopetala libera in utroque ordine obveniunt; antherae 
utriusque extrorsae. Stigmata 3 clavata recurva; ovarii interioris stru- 
ctura in nonnullis generibus simillima; gemmulae denique parum dissimi- 
les, et pari modo versae, opinionem de affinitate harum familiarum quam 
maxime probabilem” reddere viderentur. Dubia tamen mihi movent tum 
flores, qui in una familia fere constanter e luteo albescentes, in altera raro 
si umquam ejusdem coloris; tum germen in Cucurbitaceis inferum, in Passi- 
floreis non tantum superum sed etiam saepius longe stipitatum; tum se- 
mina admodum diversa, constanter nempe albuminosa in una, albumine 
saepe ob testae crustaceae scrobiculatae prominentias subruminato, con- 
stanter vero exalbuminosa in altera, testa magis coriacea. Sin itaque vi- 
cinarum serierum formae quodammodo analogae concedantur, vix tamen 
ejusdem seriei membra putarem. 
.flquo fere jure, ut mihi videtur, Solanaceas et Cucurbitaceas com- 
parare liceret. Habitus Lycopersici et Citrulli vix magis differunt quam ge- 
neris ejusdem species diversae. Tendentia, quae in Cucurbitaceis conspicia- 
tur, folia gerere geminata, uno in cirrum mutato, in Solanaceis aeque ad- 
parens, si quidem unum folium in his altero saepe minus est evolutum. 
Color corollae luridus saepe idem; lobi valide nervosi reticulati, marginibus 
sub aestivatione plicato-involutis; stamina 5, antheris in connectivo amplo 
marginalibus, in utraque familia obveniunt. Germinis 3-carpellaris et fructus 
baccati in Solanaceis quoque exempla habemus. Solanaceae vero, ut Passi- 
floreae, habent germen superum et semina albuminosa. Nec eas itaque 
proximam Cucurbitacearum familiam considerarem. 
Aliae autem duo a Solanaceis non longe remotae familiae cognitae sunt, 
quae cum Solanaceis germine supero, structura autem seminum cum Cu- 
curbitaceis conveniunt, Crescentiaceas puto et Pedalineas. Has itaque for- 
mas superiores Cucurbitacearum considerare propensus sum. Tanta revera 
