382 
Gampanulace;E sunt Synantheris Gaprifoliaceisque quodam re- 
spectu analogae, Polemoniaceis, Solanaceisque proxime col- 
laterales, typi forsan proprii, Malesherbiacearum ex una par- 
te, Papayacearum ex altera vicini, formam superiorem con- 
stituentes. 
Linuaeus in Fragmentis Methodi Naturalis Campanulaceas et Lobe- 
liaceas una cum Convolvulo, Polemonio et Viola in eundem ordinem con- 
junxit, quem fere intactum dein (in Prcdectionibus), Campanacearum no- 
mine, proposuit. Jussieu ordinem Campanulacearum instituit, paucis quo- 
que heterogeneis immixtis; hunc accedere credidit Ericis, mediante Cerato- 
stemate, inde Onagris juvante Cyphia, aut Saxifragis favente Forgesia. Ci- 
choraceis Campanulaceas similes et immo affines statuit, quam dein de af- 
finitate opinionem posteri plerique agnoverunt. 
De vera affinitate Campanulacearum difficile, me judice, dicitur. Cum 
Ericis, Onagris et Saxifragis non nisi e longo petitam congruentiam video. 
Nec affinitatem cum Cichoraceis, mediantibus Lobeliaceis, veram putarem. 
Mihi enim aegre persuadeam, plantas, quas ex structura florum proxime af- 
fines crederes, in characteribus summi valoris — gemmularum numero et 
placentatione, seminumque structura — quam maxime differre. Hinc con- 
gruentias floris analogiam quandam credere cogor. 
Multo magis mihi arridet opinio illa Linnaeana. Multifario respectu 
Violarieae Campanulaceis adsimilantur; quod, si jure Hydrophylleas in vicinia 
Violacearum disposuerim, ulterius illis mediis confirmatur. Gemmulas vero 
Violacearum epitropas, Campanulacearum typice apotropas puto; similitudi- 
nes itaque istas quoque analogias, non vero affinitates indicare, censeo. 
Inter familias, quarum gemmulas (typice) apotropas putavi, affinitates 
Campanulacearum quaerenti mihi dubium apparuit an alia sit, quae magis quam 
Solanaceae et Polemoniaceae cum Campanulaceis conveniat. Si quis germen 
inferum Campanulacearum objiceret, observare lubet, germen in Lobeliaceis 
pluribus esse semisuperum, in L. Xalapensi fere superum, et in Cyanantho 
^denique, quem nonnulli hodierni Polemoniaceis, alii Campanulaceis referunt, 
germen omnino superum adest. Si igitur jure Papayaceae et Passifloreae 
ex una parte, ex altera vero Passifloreae et Malesherbiaceae proximae sta- 
tuuntur, Campanulaceas in earum vicinia quoque disponendas esse, fere 
convictus sum. 
Revera, si familias has simul comparamus, miram omnium partium 
congruentiam videamus. Habitus adeo singularis Caricae, succus lacteus etc. 
fere idem adparet in iis Lobeliacearum speciebus, "quae in insularum Sand- 
wicensium regione montana, nubibus madida et imbribus irrigua, sylvestres 
generantur — subarborescentes, foliorum coma terminali palmiformes, gran- 
diflorae, copioso lacte squalentes” forsan vegetationis primigenitae hodie ra- 
rescentis reliquiae. A flore Malesherbiae florem Campanulae, exigua modi- 
ficatione, facilius deduceres. Calyx valide nervosus idem, nisi quod in 
Campanula excavatio germinis infra insertionem partium floralium longius 
procedit, germen inferum efficiens ; in Cyanantho, ut jam monui, germen su- 
