387 
nibus involutis placentas centrales gerentibus. (Tab. XXVIII. 
fig. 11-12.) 
Cobaeam inter Passifloreas et Bignoniaceas omnino intermediam puto. 
Habitus omnium eximie conveniens. Caulis nonnullarum arboreus, saepis- 
sime scandens. Folia typice opposita videntur; oppositorum vero nunc 
ambo evoluta (Bignoniaceae, Cobaea), nunc unum in cirrum mutatum (Cu- 
curbitaceae, Passiflora) aut in glandulam reductum (Smeathmannia) ; nunc 
amborum foliorum aut folii persistentis partes singulae mutatre: foliolum 
terminale in Passiflora ita saepe evolvitur, lateralibus suppressis aut ad 
glandulas redactis; nunc, Bauhiniae ad instar, lateralia proveniunt, terminali 
suppresso aut sub forma setae terminalis praesente (Murucuja), aut in cirrum 
mutato (Calampelis, Cobaea). Stipulae in Passifloreis saepe praesentes, in 
Modecca, a Passifloreis nullo pacto separanda, deficiunt, velut in Cucurbi- 
taceis plurimis, in Cobaea et Bignoniaceis. In Passifloreis, ut in Cucurbita- 
ceis, verticilli florales inferne coaliti, functionibus quodammodo ambigui, 
quasi tenderent verticillos gerere numero indefinitos *), quod tum ex prae- 
sente involucro, in multis generibus calyciformi, tum ex laciniis coronae, in 
nonnullis cum perigonii lobis interioribus alternantibus (Smeathmannia, 
Murucuja), indicatum putarem. In Cobaea calyx et corolla suas normales 
functiones recuperant. Discus incrassatus infra ovarium Crescentiae, Co- 
baeae, Bignoniacearum notissimus, in Passiflora magis elongatur et germen 
stipitatum sustinet. Stamina 5, antheris versatilibus et in Passiflora et in 
Cobaea adsunt. Ovarium saepe 3-carpellare, nunc carpellis 5 (Smeath- 
mannia), nunc 4-5 in Cobaea, et in flore symmetrico Bignoniacearum, ut 
fas est, ad 2 reductis. Placentae Passiflorm parietales, Cobaeae centrales — 
eadem differentia, quae inter Eccremocarpeas et Bignoniaceas reliquas in- 
tercedit. Gemmulas in Bignoniaceis numerosiores, ideoque forsan minores, 
apotropas aut heterotropas; Cobaeae quoad formam a caeteris non parum 
abludentes, apotropas; Passiflorae heterotropas vidi. Semina omnium saepe 
alata, alis radiatis; albumen in Passiflora copiosius, in Cobaea magis par- 
cum, in Bignonia nullum. Embryo in omnibus sat evolutus, cotyledoni- 
bus latiusculis planis. 
Affinitatis itaque vinculis has omnes junctas esse suspicor, quod aliis 
nonnullis generibus quoque comparatis adhuc evidentius fit. Wightia enim, 
quae in naturali dispositione plantarum vix non Bignoniaceis referatur, se- 
minibus adscendentibus albuminosis, nec non dehiscentia fructus, quantum 
hanc ex descriptionibus datis enucleare valeam, evidentissimum transitum 
ad Cobaeam monstrat. Paulownia ex altera parte inter Bignoniaceas et 
Passifloreas intermedia censeatur. Ut Wightia Bignoniaceas scandentes, ita 
Paulownia arborescentes habitu omnino refert; corolla Bignoniacea; defi- 
ciens enim rudimentum staminis quinti nullius momenti in hac re dijudi- 
•) Num hoc aliam omnino Passiflorearum indicaret affinitatem, nempe 
versus Ranunculaceas, inter quas ex una parte Clematideae, ex altera Ni- 
gella multifariam offerunt analogiam? 
25 * 
