391 
fectius corollam gamopetalam absolvunt, et sunt fere symmetricaej hinc sta- 
mina coroll® adnata et germen biloculare evadit. 
Aragoam Bignoniaceis affine genus consideravit Kunth, Solanaceis 
Bartling. Ad Scrophularineas recentiores plerumque transtulerunt. Don fa- 
miliam propriam ei constituisse dicitur; quas vero ob rationes non vidi. Ben- 
tham genus Veronicae affine, praecipue sectioni Hebes; in Veronica gem- 
mulae typice apotropae videntur; ex pulchra analysi Aragoae, quam sub 
oculis ipsius Richardii, ut videtur, institutam dedit Kunth, gemmulas hujus 
quoque apotropas conjicerem. Semina tamen structura diversa mihi ad- 
paruerunt; Aragoae magis in formam Bignoniaceam, Veronicae in Polemo- 
niaceam tendentia. 
Malesherbiace^ sunt Passifloreis proxime collaterales, habitu di- 
versae, aliamque subseriem inchoantes. 
Malesherbiaceae systematicorum fere omnium consensu Passifloreis pro- 
ximae considerantur. Plurimis quoque et gravissimis characteribus cum his 
conveniunt. Sepala et petala textura non admodum diversa; calyx, more 
Tacsoniae, inferne tubulosus, petala perigyna gerens; corona intra petala; 
stamina cum gynopboro inferne coalita, antheris 5 versatilibus; pistillum 
gynopboro suffultum; numerus carpellorum ternarius; placentae denique pa- 
rietales, gemmulis plurimis foetae, hoc suadere viderentur. Habitu dissimili 
differunt fere ut Convolvulaceae erect® a scabdentibus. Dispositionem gem- 
mularum earumque structuram penitiorem mihi latere, tamen dicere fas est. 
Polemoniace.® sunt forsan Malesherbiaceae gamopetalae, iisdem sese 
habentes ut Cobaeaceae Passifloreis, vel Fouquieriaceae Pa- 
ropsieis. (Tab. XXVIll. fig. 8-9.) 
Inde a Linnaeo et Ant. L. de Jussieu usque ad nostra tempora Pole- 
moniaceae Convolvulaceis proximae semper habitae fuerunt. Gemmulis au- 
tem seminibusque diversis, ut de differentiis aliis taceam, convenientias, 
quae in floris conformatione cernuntur, tantum analogiam indicare suspicor. 
Opinio nostra de affinitate cum Malesherbiaceis sequentibus nititur. 
Polemoniaceae propriae Cobaeae et Cantuae exacte sese babere videntur, ut 
Malesherbiaceae Passifloreis et Fouquieriaceis. Quo itaque jure Cobaea 
Passifloreis, eodem Polemoniaceae Malesherbiaceis adproximandae videntur. 
Hanc comparationem veram esse, varia suadent. Quo modo diriguntur gem- 
mulae Malesherbiacearum ignoro; ob affinitates perhibitas apotropas suspi- 
catus sum. Ita quaque gemmulas Polemoniacearum (Polemonium, Collo- 
mia, Phlox) evolutas vidi. Semina Polemoniacearum ob cellulas spirales, 
quae testam constituunt, notissima sunt; conformationem subsimilem in 
Fouquieria, quae vix non Cantuae proxima, observarunt. Capsulae dehi- 
scentia in Polemoniaceis est peculiaris indolis, nempe loculifraga (dum 
septifraga in Convolvulaceis); idem in Fouquieriaceis obtinere, observatio- 
nibus Liebmanni sequitur. Numerus ternarius carpellorum idem. Placentae 
Malesherbiacearum parietales; in Polemonio easdem vidi a pariete porre- 
