111 
Foliis inferioribus pinnati-partitis, pauci- (ad 5-) jugis, supe- 
rioribus mimis partitis, summis subsimplicibus. Ramis dense foliosis, 
internodiis vix 1 cm. longis; foliorum lobis et foliis indivisis circ. 
3 mm. latis, utrinque pubescentibus. Capitula solitaria et terminalia 
iis C. triniaefoliae multo majora atque magis rotundata. 
Squamae anthodii exteriores elongat.o-trigonae, c. 7 mm. 
longae, acutae, appendices parce pectinato-fimbriatae, lateribus 
membranaceo albo-marginatae ; intermediae e basi ovata breviter 
acuminato-trigonae, appendices pauci-limbriatae ; fimbriis brunneis, 
basi in membranam jungentem. decurrentem, confluentibus ; sum- 
marum appendices membranaceae, brunneae, antice lacerae. 
Flosculi rosei, fructus ignoti. Plantam hanc propter anthodii 
et squamarum formám pro hybridam Cent. triniaefoliam Heuff. et 
banaticam Roch. inter habeo. 
Habitat ad pedem montis Treskovác prope pagum Drenkova 
in Hungária meridionali, ubi mense Julio 1906. inveni. 
Dedicavi in memóriám Samueli Diószegi, botaniei nostri 
praeclari, cujus opus ante saeculum in lucem prodiit. 
Centaurea Borbásii 
(C. Krassóensis Borb. sol. nőm. in sebed.) 
( C. banatica Roch. X micranthos Gm.) 
Caulibus ad 50 cm. aitis, ramosissimis, rigidis, angulosis, 
paullo as]>eris ; foliis inferioribus pinnati-partitis, lobis et foliis 
superioribus indivisis cca. 3 4 mm. latis, lobis tamen foliorum 
inferiorum medio ultra 1 cm. latis. Rami sat longi (3 — 15 cm.), 
rigidi, monocephali. Capitula ovoidea, ad 16 mm. longa, 12 mm. 
diám., squamarum ungue ab appendicibus omnino tecta. Squama- 
rum exteriorum appendice laté triangulari, basi aut paullo mem- 
branaceo eincta aut tota herbacea et regulariter pectinato-ciliata 
(ut in C. micranthos): squamarum intermediarum appendice jam 
magis rotundata, membranacea, brunnea, margine et praecipue 
apice regulariter pectinato-ciliata, ciliis versus basin fasciculatim 
confluentibus, appendicibus squamarum intimarum tantum margine 
fissis, laciniis tamen cilia C. micranthos aemulantibus. Flosculis 
lilacino-rubris. Achaeniis papposis; pappo achenii tertiam partém 
longo. 
Hanc plantam div. Prof. V. de Borbás a. 1889 ad viarn 
ferream prope Krassó Hungáriáé meridionalis detexit ramulosque 
sub nomine C. Krassóensis distribuit. Unum ab inventore accepi, 
alterum vidi in herbario Dris A. de Hayek, tertium in herbario 
Dms A. de Degen. Omnes de unó eodemque exemplario decerpti 
esse videntur. 
Centaurea Márkiana J. Wagn. 
in Mag} 7 , bot. Lap. 1903. 
(C. stenolepis Kern. X banatica Roch.) 
Descriptioni addatur, ut exemplaria, quae a. 1903. deseripsi, 
quoad anthodii appendicumque formám ad C. banaticam Roch. 
