longa, 1 1\ 2 mm lata, média 10 — 12 mm. longa, 1 — l 1 /^ mm lata; 
corollae 5 mm longae, lobi 2 mm longi, 1 mm lati. In honorem 
Professoris D ris G. Beck equitis a Managetta et Lerchenau Flóráé 
Illyricae scrutatoris indefessi dicata. 
Habitat in jugis et cacuminibus excelsis m. Velebit Croatiae. 
In cacumine montis Sveto Brdo (Monté Santo) primum detexit 
Idibus Juliis a. 1870 Tiiomas Pichler (herb. Degen). Ibidem in 
graminosis lapidosis alt. c. 1600 — 1700 m. s. m. mense Julio a. 
1905 et 1907 ipse légi. In similibus locis montis Visoéica supra 
Poéitelj alt. c. 1504 m légi Calendis Juliis a. 190(3. 
Ab A. longifiora W. K. difiért caulibus pumilis, digitalibus, 
dense caespitosis, candiculis tamen inter lapides prorepentibus, 
non vei rarissime tantum ramosis, foliis latioribus, tere duplo 
brevioribus, vertieiilo supremo excepto omnibus aequilongis nee 
binis verticilli duplo brevioribus, omnibus internodiis longioribus 
nee brevioribus, glabriusculis, inflorescentia capitato-congesta 
nee laxe paniculata, corollis brevioribus 5 mm nee 9 mm longis 
extus glabris vei glabriusculis nee scabris, tubo crasso a basi ad 
apicem ampliato infundibuliformi nec tenui graciliusque ad lobos 
fere aequilato hypocraterimorpbo, corollae lobis lingulatis nec 
oblongo-lanceolatis («linearibus» : W. K.) erecto patulis nec demum 
revolutis, loborum appendiculo calloso breviore, crassiore (in A. 
longifiora gracili, fere hamato), corolla rosea nec flavescente. 
Planta habitu A. Neilreichii Beck (Z. B. G. 1882. p. 182) 
séd praeter alia difiért caulibus usque ad inflorescentiam dense 
foliosis, foliis omnibus quaternis nec binis, latioribus, brevioribus, 
crassioribusque, internodiis semper longioribus, fere imbricatis, 
apice abrupte mueronatis, erectis nec patulis. corollis fere ad 
médium (nec tantum ad térti am partém) quadrifidis, lobis apice 
sat laté albo marginatis, crassius callosis. 
Multo magis affinis Asperulae Wettsteinii Adamovic in Deutsche 
Botan. Monatschrift VII. (1889) Xo. 8, p. 117 — 118, cujus forte 
tantum subspeciem vei varietatem (A. Wettsteinii subsp. vei var. 
BecJciana m.) vicariam sistit omnino glabram. A. Wettsteinii , cujus 
exemplaria in monte Maglic Planina Hercegovináé (loc. eláss.) a 
cél. Adamovic et in monte Durmitor a cl. Führer lecta comparavi, 
indumento hirsuto totius plantae excellit. 
Etiam ab A. subalpina Schur (Enum. 1866, p. 277 pro var. 
A. Cynanchieae , *4. Kerneri Procopianu exs.) cujus exemplaria 
in monte Nagy-Hagymás comit. Csik Transsylvaniae a me lecta 
comparavi, praeter alia defectu indumenti dif fért. Asperulae subal- 
pinae cauíes et fólia enim hirtula sunt, corollae a divo Schurio 
quidem glabriusculae deseribuntur, séd in exemplariis loco classico 
(Öcsém Teteje) monti Nagy-Hagymás vicino lectis, hirtas obser- 
vavi. In locis binis ulterioribus etiam (forma '?) A. alpigena Schur 
ereseit, quae ab A. alpigena glabritie omnium partium excelllit. 
