12 J 
Revisio nomenclaturae Nymphaeacearum, in Hungária 
spontanearum. 
Auctore : Dre Ludovico Simonkai (Budapest). 
Gén. I. Nymphaea (L. gén. V. (1754) ex parte) Salisbury in 
Konig et Sims. Annals of bot. II. (1805) p. 71. — [Xuphar Smith 
ap. Sibth. Prodr. fl. graec. I. (1808) p. 361.] 
Diagn.: «Calyx 5—6 phyllus, toro insertus, petaloideus. 
Nectaria 11 — 16, toro inserta, lameílaria, dorso mellifera. Fila- 
menta 90—160, toro inserta, sub anthesi a periearpio elastice 
dissilientia. Pericarpium superum, 11 — 16 loculare, in partu put- 
rescens. (Id est: in partes putrescens*) Seraina 140—200, parieti- 
bus sessilia, nuda. Flores fiavi, ranunculacei pedunculis crassis. 
Nőmén antiquum Theoi'hasti». Salisb. 1. e. 71. 
(Theophrastus hanc «Nua<pxia» nominavit et in limnosis lacus 
< iOrchomeniensisD nasci prodidit.*) Confer: «Theophrasti Eresii 
De História Plantarum, ed. 1644 p. 1104»). 
Spec. 1. Nymphaea lutea L. spec. plánt. ed. I (1753) p. 510, 
Nro 1. — Magyarice: Töklincs. 
[ Nymphaea umbilicalis Salisb. in Konig et Sims 1. c. (1805) 
p. 71. — Xuphar hitem Smith ap. Sibth. 1. c. (1808) p. 361. — 
Nymphaea sericea v. asericea Borb. Balaton flór. (1900) p. 394.]. — 
Typus hujus stirpis aquas staquantes planitiearum Hungáriáé 
ornans, habét fólia natantia , seapos petiolosque glabros, aut non- 
nunque, — modificationis extemporalis causa — , plus-minus pube- 
rulos. Nőmén specificum : « Xuphar sericea Láng in Reichb. Iconogr. 
bot. II (1824) p. 9 tab. 120», [Láng in Syll. Ratisb. I (1824) p. 180], 
omnino obliterandum, signifieat nam. — testibus speciminibus origi- 
nalibus ab ipso auctore Láng, atque ab amico ejus Gerendát, in 
loco classico «in inundationibus Danubii ad opp. Vácz» lectis — , 
X. luteae L. stádium florendi illud, quum stigmatis maturi radii 
viscidi a polline (sub microscopio pulcbre aculeolato) abimde con- 
spersi sunt. Stigma honim speeiminum non est tam manifeste 
dentatum, quam ex icone mala Eeichenbachiana cogitas ; est solum 
undulatum et aliquid denticulatum. Radii stigmatis non sunt pilis 
sericei, — séd solum polline conspersi ; scapi et petioli non sunt 
lepidoto-sericei, — séd solum incrustatione limosa albicantes. Ob 
hanc rém. etiam svnonymon ejus, id est : «Nymphae lutea var. 
puberula f. sericea » Schuster in Bull. herb. Boiss. 1908 p. 69, — 
obliterandum. 
var. erecta Simk. [Xuphar sericium v. erecium Simk. in Növ. 
Köziem. 1906 p. 148]. Haec habét fólia minora, non natantia séd 
in aére erecta. scapurn pahnarem usque sesqui-palmarem. — equidem 
*) Adnotavit : L. Simonkai. 
