A magy. bírod, mohfl. Budapest 1885, p. 128), e Tatra Magna 
(Chalubinski, Enumeratio muscorum frondosorum Tatrensium, 
Warszawa 1886, p. 44), e comitatu Pestinensi (Matouschek in 
M. B. L. II. 1903. p. 94.). Prope Remec, Vidra (Jégbarlang et 
Ordenkusi), Szkerisora, in valle Jádvölgy [Péterfi in Math. Terra, 
tud. Közi. XXX. k. 3. sz. 1908. p. 37.]. 
T. fragilis (Drumm.) Limpr. — ster. — T. Ad balneas salsas 
prope Tordam (légit Győrffy a. 1902 7. V.). — Planta Flóráé 
Hungaricae rara, quae hucusque tantura e Tátráé Magnae valle 
Xagytarpatak cognita erat, e quo loco cl. Matouschek (in Yerk. 
d. k. k. zool.-botan. Gesellseh. in Wien L. 1900. p. 231.) eam 
publicavit. 
Barbula reflexa (Brid.) Brid. — ster. — T. In valle Ara- 
nyos, inter pagos Yidaly et Offenbánya (lég. Győrffy et Péterfi 
a. 1902. 8. V.). Stationes hujus spéciéi hungaricae, adhuc cognitae 
sunt: Vlegyásza (Győrffy in M. B. L. III. 1904. p. 119), inmonte 
Hajtóhegy prope Nagyág (Péterfi in A hunyadmegyei tört. és rég. 
társ. XIV. évk. 1904. p. 91.). Prope Remec [Péterfi in Math. 
Terra. tud. Közi. XXX. k. 3. sz. 1908. p. 37.], in monte Dürrerberg 
Kesmarkiensi (Roll in «Hed\vigia» XLIII. 1904. p. 133.). 
B. paludosa Schleich. — ster. T. Ad balneas salsas prope 
Kolozs (légit Győrffy a. 1902. 15. VI.). — Haec species hucusque 
tantura e tractu Carpathorum minorum prope Pozsony-Szent-György 
(Kornhuber in Verh. Presb. IX. 1866. p. 107) et e Borszék 
(Baumgarten Enumeratio etc. Cibinii Tora. IV. 1846. p. 111. n. 
2402) cognita erat. 
Grimmia (Gasterogrimmia) poiJcilostoma Cardot et Sebille 
- c. frct. — - T. In valle fiuvii Aranyos, inter pagos Yidal}' et 
Offenbánya. (lég. Győrffy et Péterfi a. 1902. 8. V.) 
F 1 o r a e hungaricaespecies nova r a r a q u e, quae 
hucusque tantura e Gallia (Auvergne ad ripas fiuminis Allier 
apud Pont-de-Longue, Puy-de-Döme) lég. Gasilien et pr. Saint- 
Christophe-en Oisans, lég. Sebille, innotuit. 
Muscus hic primum in Gallia detectum. ex sententia Cardot 
est : «une mousse extrémement curieuse, qui páráit étre le produit 
de la fécondation du Grimmia leucophaea pár le G. crinita 
(G. crinito — leucophaea j.» («Revue Bryologique» XVII. (1890.) 
a. p. 18.) — Hoc bryophyton, úti speciem novam, descripsit 
Sebille in «Rev. Bryol.» XXVIII. 1901. a. p. 118 — 123. — 
Exemplaria mea Transsilvanicacum diagnosi auctoris Sebille omnino 
eonveniunt. 
Gr. tergestina Tomm. — ster. — T. In montibus Gyaluensibus : 
in valle fiuvii Meleg-Számos (légit Győrffy a. 1904. 17. VII.). — 
In Transsilvania hucusque solura cl. Péterfi prope Yajda-Hunyad 
(M. B. L. II. 1903. p. 293), Vidra, Rézbánya (Math. Terra. tud. 
Közi. XXX. k. 3. sz. 1908. p. 40.) légit. 
