270 
^lár ClüSIUS i. h. említi, ho^y nem lehet megfejteni, melyik 
faj a TheophrASTUS Hesperise. A H. tristis — a mint SPRENGEL és 
De CanDOLLB véli — aligha lehet, mert ez Görögorszcágban idáig 
ismeretlen. Leggyakoribb Hesperisíü.} itt a H. secundiflora s a mit 
VlSIANl és BoissIER ennek esti illatáról közöl, THEOPRASTüSéval 
megegyezik, ezért ezt a fajt kell TheOPHRASTUS Í07«píí-ének 
tekintenünk. 
Népies névéül csak lilavirág-oi (Tapolca, Zala) hallottam. 
Magyar vidéken az estikefaj ritka vagy vadon nem is terem. 
Excerptio textus Imngarici p. 161, 196, 229 etc. editi. 
De organis Crnciferarum in literatura botanices hnngarica non 
mnlta scripta snnt, hac de causa Hesperidem nberins expliciii, bo- 
tanirds tamen nationum aliarum, (piae scriptis Crnciferarnm magis 
abnndant, exitum, ad qnem examinibns perlongis perveni, brevins 
describo, séd systematicam Hesperidum, qnantum mihi fieri poterat, 
totam lingna latina concipio. 
Species Hesperidum saepius confimdebantnr, etsi monogra- 
phia earum (vide p. 162.) bánd vetiista est. Odor earuin idcirco 
incertus, qiiia species odorifera ab autoribus pleriimqne haiid rite 
distinguebatnr, sic JACQniNlüS, in FI. Aiistr. t. 347 Hesperidem 
sibiricam pro H. modora depinxit, tantnmmodo folium additum 
hastatnm ad 7/. inodoram (i e. H. silvestrem') pertinet. Exempla- 
ria, praecipne absque foliis inferioribiis lecta, saepius false deter- 
m illata sunt. Species atque odor earum nunc quoqne adeo ’ncer- 
tus, ut, dum species notis earum oecultis rite non distinguerentur, 
nec examen earum biologicum incipi potest. Ea de causa Hesperides 
longinque perscrutabar, et quidem species exsiccatas territorii 
perampli atque naturális nmltas atque diversissimas comparavi, 
quarum exemplaria viva unó lempore et eodem loco videre forsi- 
tan nusquam possumus. Interea organulum earum minimum abor- 
tiviim : nectarium extraflorale mihi in ocnlos veniebat, quod hucus- 
que minus cognitum nondum rite explicabatur. 
Ex studiis meis systematicis et phytogeographicis species 
Hesperidum primitus alpicolae, perennes, rupifragae, albiflorae et 
nyctigamae sunt, quarum dichogamiae praesertim species Noctui- 
darum interveniunt, eamque certam faciunt. Ceteroquin Hesperides 
plerumque flores hortenses aut herbae regionis deraissioris floribus 
violaceis notae sunt. Circa domos hominum H. matronalis et eius 
varietates plerumque inconstaiiter vagantur, saepius hortis aufugae 
et locum insalatutum cito relinquunt. In alpibus verő Európáé 
orientalibus, in Carpatis et Haemo, locis saxosis calcareis, Hespe- 
ridum .species sibi coiistantes et loco primigenio aegre aut non 
moventur. In cacuminibus his alpinis species Hesperidum crescunt 
hortis ignotae, quarum vita et organa naturam regionis alpinae 
exiniie relucent índe statio alpina Hesperidum leucantharum pri- 
migenia est, unde species hortorum et regionis demissioris de- 
