305 
ininora, bre\dus petiolata, sumuia fere aut oraniiio sessilia, aniplexi- 
caulia, ut motionibiis ventoriiai tutius obsistere posseiit. 
Caulis superior angulis ramuloriiin et pedímculoruni + deciir- 
reiitibus interduni pliis-miiuis angulatus. JacQUINIUS^) H. inodorae 
„caules teretes aut subaiigidatos", BOISSIER') É jnűmonaroidi caules 
et ranios tandem angulatos adsrcipserunt. Inter ])ilos caulis longiores 
atque rigidiores saepius adsunt minores melles, stellati, flocciformes, 
magis adpressi. Eamuli etiam semiteretes, supra plani, extus glabri, 
iutus pubesceiites. Fólia minus variaiit, iudivisa, serrata, in demis- 
sioribus {H. silvestri'-, H. Sleveniana) tamen et in declivibus niedi- 
terraiieis etiam runciiiata, lyrato-pinnatifida aut illis Lapsanae simi- 
lia (icon 3.), nonnulla mox glabrescentia. 
Pubes foliorum distributioni geograpbicae et vitae Heí^peridis 
satis respondet. Pili H. matroncdis italicae, ut videntur in PiElCHEN- 
BACPIll Icon. t. II. fig. 4377 — 4378, simplices, minores, melles, densi, 
satis adpressi. ut etiam exspirationi lierbae aestivali obstarent ; 
in H. iristi deserticola, nec non in H. cjhitínosa mediterranea vilii 
longiores atque sparsiores. In Hespjeridihus orientis calidioiis pili 
paulo majores ac in H. matroncdi^ rigidiores, plus-minus pungentes, 
ut fólia ab animalibus parvis rodentibus defenderentur, saepius 
bifurci, in caule aut foliis utrinque patentes vei liorizontales, haud 
adpressi, multo magis remoti, quam in K. mcdroncdi. In herba 
sicca trifurci quoque videntur, séd ramus tertius (spurius) nil, nisi 
pars iudivisa, quasi pedunculus pili í'urcati. Ramulus unus pili bi- 
furci plerumque maior, interduni falcatus, ut invasioni bestiolarum 
magis obstare posset {H. cladotricha). In speciebus mollifoliis ha- 
plotricliis margines foliorum saepius pilis ramosis magis pungentibus 
armati, quasi herba hős praecipue contra iusecta defendere vellet. 
Pubes He.<p)e>'idum praeterea characteri quoque speciernm aut 
sectionis satis consentit et in speciebus aut varietatibus eiusdem 
loci eadem maiiét. Loca diversa sunt caiisae diversitatis pilorum, 
ideoque etiam origiiiem speciernm produiit. H. ohtusa, H. monilifor- 
mis et H. leioüonui fere aut omnino glabrae. Iiiflorescentia i7. siia- 
veolentis glaberrinia, partes tamen vegetativae pubescunt atque glan- 
diiliferae. Species Hesperiduni foliis superioribus breviter petiolatis, 
plerumque carent piUs glandulosis, H. mcdroncdi var. adenopoda 
excepta. Foliis basi lata aut sagittata sessilibus glandulae associan- 
tur longe stipitatae, tenues, mollesqiie, veluti in H. silvestri. Hae 
in caule superiore et racemo ílores inapertos defendunt. Pubes ta- 
men Hebperidum vix tempore hodierno et statu iiaturae novissimo 
exoiiebatur atque diversa evadebat, séd ab antiquissimo tempore 
hereditrta est, uam Hespericdes nwwQ quoque hinc et inde pilis diversis 
aut glabritie promiscue crescunt. 
Inflorescentia Hespe.ridis junior valde coarctata, ut foliuin iii- 
') Flóra Austriaca IV, 177ö, p. 28. 
q Flóra (Ment. 1. p. 235. 
