344 
cano-viridibus, iii eadem planta vei rhombicis vei rliombico-lanceo- 
latis vei ovato-lanceolatis ad apicem iuterdum subito contractis 
asymmetrice mciso-dentatis vei praecisis; infloresceutia pure cymosa 
(Tab. IV. fig. 15). 
Hungária : In paliidosis exsiccatis berbidis ad pagum Vésztő, 
Gora. Békés (lég. de BorbáS, 8, 1891, P.). 
(Continuabitur.) 
Hazánk meg a Balkán Hesperis-ei. 
(Species Hesperidum Hungáriáé atque Haeuii). 
Iría : Dr. Borbás Viuce. — Autore V. de Borbás. 
(Folytatás. — Continuatio.) 
Descriptiones specieriiiii (A fajok részletes ismertetése). 
Hesperis Theophrasti deCaiisis plantarum, Lib. 17. cap. 25, 
Plin. Kist. libr 21, cap. 7, ClüS. Slirp Pann. 1583 p 333, ToURN. 
Instit. 222, t. 108, Linné Genera, ed. 1, 1737 n. 538, VI. 1764, 
340 n. 817. 
De nomenclatura Hesiperidis paiica dici possuiit, Deilosmam 
suaveolentem Andrz. soliim ad Hesperidem reduxi et in H. suave- 
olentem mutavi. Speciem H. matronali parallelam viridiorein pilis 
laxioribus, niaioriflorain, foliis magis acaminatis, petalis hand niu- 
cronatis, — exLiNNAEl verbis — H.sihiricam nominavi descr. spec. 
seq. Descriptio autoris authentica plerumque quadrat in Hesperidem, 
quam ipse exaniinavi H. niven excepta, cfr. descr. spec. seq. 
Qiiid 'Ea;rspl? Theophrasti sit, iám Clusius 1. c. inexplicabile 
esse dicit, „cuin alias nullás iiotas reliquerint veteres, quibus di- 
gnosci queat.'‘ H. tristis, ut putant Sprengbl^) et De Candolle,0 
vix planta Theophrasti „nocte plus redolens, quam interdiu“ esse 
potest, qiiia H. tristis in Hóra Graeciae huc usque incognita est.^) 
Inter species Hesperidum H. secundiflora in Graecia freqiientis- 
sima est. ,et si Theophrasti revera. ad hoc genus pertineat, 
nilnisi H. secnndifiora esse potest. Quod ViSIANI et BoiSSIER de 
odoré linins spéciéi dicunt, cnm verbis Theophr.aSTI bene convenit. 
Genus Hesperidis in subgenera tria naturalia partitur : 
1. Deserticolae, 2. Mediterraueae, 3. Monticolae. 
Első alnemzetség (subgenus primuni). 
Deserticolae BoRB. ined. Hesperidium De. Prodrom. I. p. 
383, pro parte, FoURN. Monogr. Hesper. 1868 vide p. nostr. 162 (p. 
132, Hesperis De. Syst. II, 1821, 447 pro parte, Deilosma 
Spagh. Hist. Vl,1838, 397, non AndRZ., Kiadnia SCHUR Enum. pl. 
') Geschichte dér Botanik I. p. 79. 
'^) Regni vég. syst. II. 447. 
’) HalácsY: Conspectus fl. Graecae, 1900, p. 71. Nymán. Consp. p, 38 
