bi'evissirae puberula, hinc inde glabra, pedunculi iiitus brevissime 
puberuli, ceteruu herba glaberrima; flores candidi = H. monili- 
fvnnis. 
Species Monticolarum. 
3. Hesperis dinarica G. Beck, in Jahreskatal. d. Wiener 
botan. Tanschver. 1894 p. 6. et Annál, d natnrhist Hoímuseums 
X, 1895, p. 174 descripta (cfr. p. 44) in herbidis alpinis raontis 
Jablan-vrch (Sinjavina) Crnagorae qnoque ereseit, nbi frnetiferam 
pedunculis sat erassis, seiniteretibus, siliqnis ereetis, glabris, niten- 
tibiis, torulosis el. Baldacci ^berb. DegEn) legebat. 
Speeies bosniaca ab autore pilis vei ramosis illnstratur, at 
in planta su|ira Veliko Jezero Treseavicae (Fiala) lect.a re vera 
videtnr Deseriptio H. matronalis var. íhracicae VelEN- Sitzungs- 
ber. böliin. Gesell.'icJi. 1902, XXVII. p, in H. dinarieam optime 
quadrat, ideoqne H. dinarica etiam Bulgáriáé australis ineola. 
var. haplotricha Borb. Magy.-Botae. Lap. 1902 p. 267 pi- 
lis foliorum simpücibus. 
In raonte Vlasié Bosniae (Brandis !). 
Synon. H. nivea BR.ANDIS, in SCHüLTZ Herb norm , nov., ser. n. 2509, 
B.AENITZ . Herb. Europ. 1897 n. 9lö2, üde exeniplariuiji, quod ipse exanii- 
navi, non BAOÍG, 
4. Hesperis silvestris Crantz, Stirp. Austr. I, 1762, p. 34! 
n. p. 32! ete. et herb! nunc in institiito bötanieo universitatis 
Budapestiensis bene asservato, exclusa icone RüPPll citata. 
„Caulis . . albo vülo obsitns. Fólia . . . conferta, sessilia. 
omnia laneeolato-aeuminata, basi in non nnllis transversa, 
ad latéra baseos dentata, serrata confertins, . . . inollia utraque 
pagina, lieet inferiori magis villosa, . . . ima varia, . . . basi mul- 
tnni serrata et valide, ut etiam laehiiata videantur, . . . quae ramis 
supponuntnr ut et ramea.-. quasi anrienlata, ... aurieulis valide 
deutatis, eaules et ramos araplexantibns, haec eordato-laneeolata. . . 
Pednncnli tennes, lougi, villosi,^) corollae limbo non adeo latae — 
verba ex antore citata Hesperidi runcinatae omnino apta. In W. 
et Kit. 1. c. uben-ime descripta (cfr. p. 306.) 
Habitat praecipue in demissioribus Hungáriáé, regionem 
elatiorem atque alpinam fngit, ibidem speciebus aliis albiíloris 
locum cedit. Vidi in Hungária occidua inter Sabariam et Szöllös, 
ad Sorok-Tótfalu et aliorsum in comitatu Castriferrei, Posonii 
(Wolfsthal), Trencsénii. in Hung. centr ad Bajótli (cott. Strigon. ; 
Feichtinger !) Pilis-Szántó, Budáé (Kamaraerdő, Svábhegy, Zug- 
liget olim, nunc rarissima) Buda-Eörs, Csikikegy, Török-Bálint, 
Torbágy, Nadap, Hatvan (in arenosis), Gyöngyös, Bátony Mátráé, 
Kis-Terenne, ad statiouem viae ferreae Salgó-Tarjánensem, 
Szécsény, Ágriae, Felsö-Tárkány ! Tarkő! ibid. (VrabÉLYI ap. 
ScHUR Ph}i;ogr. 80), in Hungária austr. in silvis pagi Varsád 
') Glandulae juxtapödunculares minimae adsunt. 
