376 
cotl. Tolna (St. Kiss, in Schultz Herb. norm. nov. ser. 712), 
Magyar-Ürög’ cott. Baranya (L. Richter), ad Qninque-ecclesias, 
Dálya, Carlovicii, inter hoc oppidum et Ireg, Oravica, Plavisevica, 
Miháld, ad Thermas Herculis. — In Hungai-ia orientaÜ, praesertim 
in Transsilvania sat frequens: Boica (Barth), Szelindek (Fuss 
herb. norm. 5871, Albae-Carolinae (Haynald), Nagy-Enyed (Csató 
in Baenitz: Herb. Europ n. 705), Hegyhasadék ad Torda, inter 
Magnovaradium et Rontó, ibidem ad Szent-Márton {H. inodora 
Kit herb !, verosimiliter etiara H. odora Rel. Kit. p. 44), in 
inonte Mokra ad Boros-Jenö (HeUPP.), ad Nagy-Károly, Szatmár 
(Divéky), Torna (Hazsl. Ejsz. M. 124), Marmaros. 
A reá geographica : 
Moravia: Schöllschütz gégén die Clause (SCHOTT herb.) 
Austria inferior : in ditione Vindobonae, loc. eláss ; Liesing, 
Leopoldberg etc. 
Románia: Dealu Stirmina (GrecesEü !)• 
Bulgária: Karlova (Hinke, a M. Nemz. Múzeum gyűjt.). 
Synonyma: H. altéra Pannonica inodora et H. silvestris 
Clus. Pann. p. 335 „fólia . . . breviora et nonnihil ad pediculum 
laciniata“ exclus. icone, quae ex Lobéi. Stirp. 175 sumpta, a 
Linnaeo ad H. matronalem citatur. 
H. tertia Clus. Hist. 1. 297 cum eadem icone, quam etiam 
Crantzius H. silvestrem male referentem dieit. 
H. inodora L, Sp. pl. ed. II. 1763. p. 927 „fólia fere hastata, 
hasi transversali, argute dentata, praesertim ad hasin, magis 
mollia" etiam ad H. runcinatam spectat. ín herb. Lin.VAEI ex 
Benth. in FoURN 1. c. p. 341 revera H. runcinata sub nomine 
H.inodorae adest, (cfr. etiam RuPR. 1. c. 92), veluti etiam in herb. 
Mygindiano (herb. univ. Budapest.). Autores tamen fólia H. 
silvestris Cr. [H. inodorae L., H. runcinatae W. et Kit.) inferiora 
runcinata plerumque non viderunt, inde confusio cum aliis speciebus 
aucta est. 
H. inodora Jacq. FI. Austr. IV. t. 347, séd solum foliiim separatim 
depictum ; cfr. p. '.^70. 
H. runcinata W. et KIT. Deseript. et Ic. II 1805 p. 200, t. 200, RCHB. 
Icon. II. n 4376; cfr. praeterea RÜPRECHTII FI. Cauc. p. 92. 
H bituminosa SAVI Hort. Pis. 1808, WILLD. Enum suppl. 1813 p. 45, 
secundum exemplaria Berolinensia in herb. SCHOTT. 
H. matronalis (3) glandulosa SPACH Hist. nat VI, 1838, p. 390. 
Deilosma sylvestris G. BECK, FI. Nied. Üst 1802. p. 472. 
Varietates ; 
Quod foliomm formám attinet : 
P) subruncinata BORB. Ined., foliis inferioribus bánd rímcinatis, solum 
grosse dentatis. 
In montibus ad Buda-Eörs 
Quod floris colorem attinet ; 
Y) álbiflora SCHÜR, Sertum 1853 p: 7, in Trans.qivania 
Quod fructum attinet : 
d) var. pachyearpa BoRB. ined. Altissima, breviter glan- 
duloso-pubescens, habitu multo crassiore. Fólia inferiora lyrata, 
