Subalbicanti-villosa ; foliis ovatis, basi apiceque pariira angustatis,. 
argute serratis, utrinque albicanti-villosis ; inflorescentia verticillata, 
in apice caulis breviter spicata ; pedicelli atque calyces breviter hirti. 
In humidis ad Bohuslavice cott. Trencsény (Holuby). 
In Silesia loc. certiore non indicato (Fiek). 
4. M. nuaiceps Borb. Terra. r. fiiz. XIII, 1890, 79 (21. abrupli- 
jiura X Schleicheri) foliis oblongo-vel simpliciter ovatis, supra 
sparse pubescentibus viridibus, subtus densius pilosis, caule, ramis 
inflorescentiaque cano-pubescentibus, verticillastris minoribus, omni- 
bus remotis vei paucis in apice caulis contlnentibus, suramo apice 
aphyllis, inferne bracteis canescentibus latioribus suffultis. 
In paludosis exsiccatis ad Vésztő passim, sat rara, hinc et 
inde magis copiosa. Kőt, Iráz, Vaskóh, Bánffy-Hunyad, inter Bongárd 
et Hermány, Brassó, Német Szent-Gróth et Tömörd (Waisb.), Szeg- 
szárd, Rákos. Angyalmező Budae-Pestini, Békás-Megyer, Garam- 
kövesd: inter segetes Cannábis sativae , Stubnya, Lucski, Posonii 
(Sabr. !). 
In Austria inferiore : Eibisthal (Ullep.I 
In Moravia: Gross-Ullersdorf (Formánek). 
In Bobéra, orient. Privrat (B. Fleischer). 
In Germania : Sebeibe Petbaii (Hofjiann), Bojanow. Trachen- 
berg ad Gross-Bargen (Schwarz). 
In Serbia : Zajecar (Nicic). 
In Seandinavia : Skövde (Reinholdj. 
Exemplaria plurima gynodynama femina, ad Vésztő et Eibisthal 
etiam androdynaraa rara. 
Synon: 21. hír suta b) subspicatn Schur. Enum. 1S66, 517 — .1/. apiatico- 
arvensis ! Schur. 1 c. 517 - 21 . pseudosia:hya Borb. ap. Brio. Fragm. monogr. 
Labiat. 1889, 47, non Strail 1876, exemplaria glabriora. 
In hanc seriem pertineret 0/ . serotina Hőst, FI. Austr. II- 
1831.143, quae tamen ob bomonymon Tenoréi Flóra part. di Nap- 
1.472, 1823. Flóra 1824, 183, FI. Nap. Prodr. app. IV. 27. 1823. Sylloge 
FI. Neap. 1831, 281, obsoleta est et verosimiliter in aliam formám, 
jani denominatam cadit. 
Variat : 
S) M. Henrid Borb. Magyar orv. térni, vizsg. Munkál. XX\’. 
1890/1, 490, pseudospica apbylla, foliis ovatis, subtiliter serratis, 
utrinque cura caule magis villosulis. 
Nyúlás ad lacuni Peisonis. 
y) 21. lieleonastes H. Braun, Verkandl. zool. botan. Gesellsch. 
1890, 415, foliis parvis, obsolete, fere crenato-serratis. 
In Austria inferiore. 
Ü) lamprostachys Borb. ined. inflorescentia sparsius pilosa 
nitens. 
Iráz, Ivót, Vésztő rarior, ad Znaim Moraviae (Oborny). 
z) 21. spathidifrons. Borb. ined. foliis minoribus abbreviatis: 
inferioribus longitüdine brevioribus, fere reniformibus, superioribus, 
